Οι Νεράιδες θα’ρθουν στα όνειρά σου να σου τραγουδήσουν, μην τους κάνεις κακό γιατί χωρίς παραμύθια τη ζωή μας θα αφήσουν.

Κρύβονται πίσω από κανονικά διακριτικά, δίνουν χρώμα στη νυχτιά, δεν αντέχουν την ψευτιά, δε δανείζουν το κορμί τους μόνο για μια βραδιά, δε χαρίζουν της ψυχή τους αν αυτή δεν αγαπά, δε χορεύουν σε τραπέζια και δε ντύνονται στις πίστες, δεν αντέχουν τη μιζέρια, δεν ανήκουνε σε λίστες πλούσιων πελατών,ξεμωραμένων εραστών,μα προσέχουν το παρόν, άφοβα για να κοιτούν το παρελθόν αύριο. Για το αύριο φαντάζονται και μέχρι να έρθει σε κομμάτια δε μοιράζονται. Φυλαχτό στο ραβδί τους η αγάπη, θα σ’αγγίξει αυτό μονάχα αν δεν τους θυμίζεις κάτι.
Μες στις πόλεις γυρνούν, τις καρδιές ντύνουν μ’έντονους χτύπους,μακιγιάζ κι αν φορούν, να κρυφτούν θέλουν απ’την κακία, στο ραβδί τους κρατούν οι νεράιδες αγάπη,δίπλα σου υπάρχει μία.
Δε θα τρίξουν τα πλακάκια από μπροστά σου σαν περάσουν, δε ντύνονται γυμνές τη λίμπιντο να ανεβάσουν,υπάρχουν πάντα δίπλα μας, το μάτι δεν τις πιάνει, γιατί ξέρουν και κρύβονται, κακό να μην τις φτάνει. Πληγώνονται πιο εύκολα μιας κι αγαπούν στα αλήθεια και εκεί που σ’απορρίπτουνε που λένε παραμύθια, βιβλίο ανοιχτό αν είσαι εντάξει απέναντί τους, για παντα όμως χάνονται αν παίξεις μαζί τους.
Οι νεράιδες πονούν μα καταφέρνουν κι υπάρχουν ακόμα, φταις εσύ,φταίω εγώ, που θα μείνουν πιο λίγες σ’αυτόν τον αιώνα.
Κάθε δάκρυ τους, πικρό λουλούδι στο χώμα,
κάθε γέλιο τους αστέρι λαμπερό στον ουρανό,
μες στη νύχτα τη φωτίζουν,της αλλάζουνε χρώμα,
δε θα γίνω υπαίτιος για άλλο λουλούδι πικρό.

Stavento