Πέρασαν μέρες

Πέρασαν μέρες κι απορώ
πως έγινε να σε ξεχάσω,
να μη θυμάται το μυαλό
να μην πονάω για να σε φτάσω
.
Πέρασαν μέρες κι απορώ
πως γίνεται να μη με νοιάζει,
που μ έχεις παρατήσει εδώ
να μη με τρώει το μαράζι
.
Γιατί έχω τώρα εσένα!
λάμπει ξανά το φώς μου
δεν μου θυμίζεις ξένα
όχθη καινούριου κόσμου!
τι κι αν σε ξέρω λίγο
πολύ θα προσπαθήσω
μες απ τα δυο σου μάτια
ό,τι έχεις να το ζήσω!
.
Πέρασαν μέρες κι είμαι εδώ
χωρίς να είμαι πια δικός σου
χωρίς να θέλω να σε δω
κι ας παραμένω ο άνθρωπός σου
.
Πέρασαν χρόνια κι όμως ζω
όπως και στα δεκαοχτώ μου
γεμάτος μ’ ενθουσιασμό
και δε φοβάμαι τον εαυτό μου
.
Γιατί έχω τώρα εσένα!
βρίσκω ξανά το φώς μου
δε μοιάζεις με κανένα
όχθη καινούριου κόσμου!
τι κι αν σε ξέρω λίγο
πολύ θα προσπαθήσω
μες απ τα δυο σου μάτια
ό,τι έχεις να το ζήσω!

Γιατί έχω τώρα εσένα!
λάμπει ξανά το φώς μου
δεν μου θυμίζεις ξένα
όχθη καινούριου κόσμου!
τι κι αν σε ξέρω λίγο
πολύ θα προσπαθήσω
τα φωτεινά σου μάτια
να μην κοιτάνε πίσω..