λιγα λόγια για αυτή..

Μου φαίνεται πολύ περίεργο να κάνω μαθήματα φωνητικής.. Και θα σας πω γιατί. Πρώτα από όλα νομίζω ότι για κάποιο λόγο πιστεύω ότι διαφέρει πολύ ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι εγώ από τους ανθρώπους γύρω μου την μουσική και το τραγούδι. Γιατί αν ρωτήσεις ανθρώπους της μουσικής ή της μη μουσικής το βασικό, κοινό συμπέρασμα στο οποίο θα φτάσεις σίγουρα θα είναι ότι αυτό το πράγμα τους αρέσει. Τους αρέσει να τραγουδούν, τους αρέσει να είναι σε μια σκηνή, να τους χειροκροτούν.. Και όχι μόνο τους αρέσει αλλά είναι και το μόνο πράγμα ίσως σ’ αυτή τη ζωή τους ευχαριστεί πέρα από ότιδήποτε άλλο. Τους ξεκουράζει, αφήνονται μόνο τα γαλήνια πράγματα μέσα τους όταν καθαρίζουν την σκέψη τους με την μουσική, με το τραγούδι…

Σίγουρα κάτι δεν έχω καταλάβει καλά.. Όλα αυτά εμένα μου φαίνονται πολύ περίεργα.. Και σίγουρα το πιο εύκολο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι προσπαθώ να με πείσω, και να σας πείσω, ότι εγώ διαφέρω από όλα αυτά, όπως ακριβώς έκανα και όταν ήμουν μικρός που αντί να παίξω ποδόσφαιρο ή να χαζοκάνω βλακιούλες, το φιλοσοφούσα το θέμα και κοιτούσα πάνω τα φύλλα των δέντρων να κινούνται ρυθμικά ( που αργότερα αυτό το ρυθμικό έμαθα ότι είναι μαζί και χαοτικό με την απιστημονική ματιά) και για τον ουρανό και τα αστέρια, ή να κοιτάω κάτω και να αναγνωρίζω τα κοχύλια, να χάνομαι στα όμορφα σχέδιά τους, να προσπαθώ να αντιληφθώ την πανδαισία των χρωμάτων τους.. Και γιατί όλα αυτά? Να σας πω γιατί : «Γιατί εσύ Αλέξη μου όταν πηγαίνεις στην θάλασσα, ψάχνεις για κοχύλια», μου είχε γράψει ένα κορίτσι παλιά. Που αγάπησα ίσως.. γι’ αυτό…

Οπότε να πως σκέφτομαι εγώ την μουσική. Και όταν λέω βέβαια μουσική εννοώ μάλλον το τραγούδι, διότι από μουσική δεν έχω ιδέα, θα μου πεις από τραγούδι πότε απέκτησα ιδέα? Ποτέ μάλλον, αφού δεν έχω καταλάβει καλά τι είναι ακόμα ακόμα..

Και εξηγούμαι.. Αυτοί όλοι αγαπούν τη Μουσική, εγώ την μισώ. Αυτούς όλους τους ξεκουράζει η Μουσικη, για μένα είναι ότι πιο κουραστικό. Αυτοί όλοι ζουν με την Μουσική, εγώ πεθαίνω…

Αλήθεια…

Δεν βρίσκω τίποτα όμορφο στο να τραγουδάω, τίποτα που θα μπορούσα να εμπορευτώ (και άλλη μια τεράστια απορία μου το πως γίνεται να πουλάς αυτό που σε σκοτώνει, για να πάρεις κι άλλους μαζί σου ίσως ή να μοιράσεις τον πόνο κάπως…), τίποτα που θα μπορούσα να σας δείξω.. Και γιατί τραγουδάς? Και γιατί μας πρήζεις, θα το έθετε πιο σωστά -πιο σκληρά- κάποιος.. Ποιος ξέρει? Ποιος ξέρει παρόλα αυτά τα κακά, τα δύσκολα, τα δύστροπα που νιώθα γι’ αυτήν, ποιος ξέρει γιατί τηνθέλω ακόμα, γιατί της μιλάω που και που, γιατί της τραγουδώ.. Της Μουσικής..

Αλλά είναι κάτι που ίσως μπορείς να καταλάβεις κι εσύ, χωρίς να έχεις πλήρως αντιληφθεί γιατί συμβαίνει. Πολλά, έτσι κι αλλιώς, πράγματα τα καταλαβαίνουμε χωρίς να τα αντιλαμβανόμαστε πλήρως. Αυτό που λέμε «τα νιώθουμε».. Πόσες φορές δεν έχεις νιώσει κι εσύ έτσι για κάποιον που θέλεις αλλά μισείς? Που σε παθιάζει αλλά σου προκαλεί αηδία, που θέλεις να γνωρίσεις αλλά φοβάσαι, που θέλεις να ζήσεις μαζί του/της αλλά ξέρεις ότι θα σε σκοτώσει.. Αυτό που νιώθεις εσύ λοιπόν γι’ αυτόν/αυτήν, αυτό το ίδιο νιώθει ο καπετάνιος για την δική του αγαπημένη, για τη θάλασσα, αυτό το ίδιο που νιώθει και ο Βιολόγος για την έρευνα, αυτό που νιώθω κι εγώ γι’ αυτήν την Μουσική!

Αρχίζεις να με καταλαβαίνεις τώρα? Ποιος είσαι? Ποιος με διαβάζεις? Περίεργο πια να μη φοβάμαι τόσο πολύ να γράψω.. Βέβαια θα μου πεις δεν σε διαβάζει και κανένας εδώ σ’ αυτή τη γωνιά του τεράστιου αυτού ιστού που είπες να στριμώξεις τρεις λέξεις για σενα.. Αλλά μοιραία κάποτε θα διαβάσεις.. κι εσύ και όλοι.. Μοιραία όλα θα γίνουν κάποτε μου λεν κι εμένα μερικές φορές..

Μοιραία, λέω εγώ, δεν γίνεται τίποτα. Πριν τη μοίρα έρχεται η νοσταλγία. Και αυτό για το οποίο καιρό πριν ένοιωθες τόσα, καλά, άσχημα, περίεργα πράγματα που τελοσπάντων δεν είναι παρά μπερδεμένες οι ορμόνες που εκρίνονται προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς ιδιαίτερο τρόπο, ή με πολύ ιδιαίτερο που δεν έχουμε ιδέα ποιος είναι, όλα αυτά παύουν.. Σταματούν. Αυτό είναι η νοσταλγία. Δεν αισθανεσαι πια τίποτα αλλά θυμάσαι τι αισθανόσουν κάποτε.. Και ναι, εδώ θα συμφωνήσω, αυτό είναι κάτι που έρχεται μοιραία..

Η νοσταλγία μήπως είναι η μοίρα μου τελικά?Η νοσταλγία μου για Μουσική?Η νοσταλγία μου γι’ αυτή?

χμ..

Advertisements

~ από alexpan στο Μαΐου 18, 2007.

5 Σχόλια to “λιγα λόγια για αυτή..”

  1. Είχα διαβάσει κάποτε ένα αγγλικό ποίημα. Κάποτε, παλιά… Για κάποιο λόγο…όσα είπες μου το ξανάφεραν στη μνήμη…ίσως να μου διαφεύγουν κάποοι στίχοι. Αλλά θα το γράψω, μόνο και μόνο γιατί…πιστεύω ότι αξίζει να το δεις.

    Strive in your life to do the best you can
    and show respect for your fellow man
    Learn to love what’s true and fair,
    do everything with love and care
    Learn to appreciate that justice is grant
    and give the weak a helping hand
    Always have faith in what you choose
    learn to win battles,though some you may lose
    Learn above all that man must be free
    and make this world better for you and for me.

  2. thank you ddd.. How did you found me? u clever..!cu!

  3. Αυτό μας έλειπε!! Να μην σε έβρισκα!! 🙂

  4. Η πρωτη φορα που κανεις κατι ειναι αυτη που σου αποτυπωνει την εννοια αυτου του ¨κατι¨. Η οποια εννοια μαλλον θα αλλαξει με τον καιρο και με τις οσες περισσοτερες φορες δοκιμαζεις-κανεις το ¨κατι¨.. Ετσι, ερχομαι να σου θυμισω ενα απογευμα μετα τα μαθηματα στην Ορμη, οταν μαζευτηκαν 5-6 παιδια και αρχισαν να παιζουν μουσικη. Ναι, μουσικη λεγεται κι ας παιζεις ατεχνα μια κιθαρα, απλα μερικοι το λεν ασχημη μουσικη. Fine by me. Εσυ, με δυο αλλες κοπελες αρχισες να τραγουδας. Μεχρι να αρχισουμε να μαζευουμε τα οργανα ειχα σχηματισει την ιδεα τη δικια μου για τη μουσικη και το τραγουδι.

    Κι αν πεθαινεις για την μουσικη; Φτιαξ΄της αλλο ενα τραγουδι..

  5. Έτσι είναι Argy μου! Πολύ καλό το ρητό σου..Πεθαίνεις για τη μουσική?Φτιαξ’ της άλλο ένα τραγούδι.. έτσι είναι ακριβώς.
    Thanx αδέρφι, τα λέμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: