Έχεις γράψει τίποτα?

Έχεις γράψει τίποτα;

Η ερώτησή της τον έκανε να αναρωτηθεί και ο ίδιος. Και να απαντήσει στον εαυτό του με μια επόμενη ερώτηση. Πιο δύσκολη καθότι λιγότερο προφανή. Γιατί δεν έχεις γράψει τίποτα;

Οι καλλιτέχνες το ονομάζουν έμπνευση. Είναι μια έννοια που δημιούργησε ο άνθρωπος για τον εαυτό του, όπως και χιλιάδες άλλες τέτοιες, για να μπορέσει να εξηγήσει κάτι ανεξήγητο τόσο απλά. Αν προσέξουμε μπορούμε να δούμε πως πράγματι τα πλέον ανεξήγητα πράγματα φαντάζουν σε όλους μας τόσο απλά όταν τα περιτυλίγουμε σε λέξεις. Συγκεκριμένες λέξεις φτιάχτηκαν για συγκεκριμένες καταστάσεις. Για συγκεκριμένες σκέψεις. Ακόμα και η λέξη σκέψη είναι μία από αυτές. Έμπνευση, Ελευθερία, Επανάσταση, Ψυχολογία, Αγάπη, Τέχνη, Σκέψη, Φιλία και άλλες ατέλειωτες, κυριολεκτικά χιλιάδες λέξεις που δεν σταματούν να φτιάχνονται και να μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Ποιος αναρωτήθηκε ποτέ γιατί υπάρχουν αυτές οι λέξεις. Παίρνουμε τέτοιες λέξεις σαν δεδομένες και τυλίγουμε ότι βρούμε μπροστά μας..

Εγώ όμως ακόμα αναρωτιέμαι. Γιατί δεν έχω γράψει τίποτα;

Και φυσικά το τρίτο ενικό γίνεται πρώτο εύκολα. Γιατί δεν έχω πρόβλημα να γδυθώ μπροστά σας. Γιατί δεν γδύνομαι μπροστά σε κανένα. Δύο προτάσεις που συγκρούονται. Ποια είναι η αλήθεια; Αλήθεια. Να άλλη μια λέξη από αυτές, τις καταραμένες των ανθρώπων λέξεις.   

Ευτυχία. Αυτή η λέξη θα είναι το δικό μου περιτύλιγμα για απόψε. Η δικιά μου δικαιολογία. Έχω ένα περίεργο τρόπο να αντιλαμβάνομαι το τι γίνεται γύρω μου. Και ένα περίεργο τρόπο να περιγράφω χρησιμοποιώντας λέξεις. Θυμάμαι ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο πόσο περίεργα χρησιμοποιούσε τις λέξεις. Κι αυτή είχε την δική της αντίληψη περί γλώσσας. Και αγαπούσε την γλώσσα. Αν και προσπαθούσε πάντα να βάλει τις λέξεις και τις προτάσεις στη σωστή σειρά, ήξερε τόσο καλά το πώς γίνεται αυτό, που πότε δεν καταλάβαινα γιατί τα έλεγε όλα αυτά τα ανούσια πράγματα. Αυτό που μπορώ να απαντήσω είναι πως τα έλεγε απλά και μόνο για να είναι σωστή. Δηλαδή περισσότερο κατανοήσιμη. Τόσο που δεν καταλάβαινα ποτέ τι θέλει να πει.

Τι μπορείς να πεις για την ευτυχία. Τι να πεις για το φώς του ήλιου όταν όλα τα βλέπεις; Η ευτυχία δεν συνοδεύεται από σκέψεις και φαντασίες. Δεν αφήνει περιθώριο κανένα να φτιάξεις και να γράψεις διάφορα. Η ευτυχία δεν είναι ένα παράθυρο που σε κάνει να βλέπεις κάπου συγκεκριμένα. Στην ευτυχία δεν μπορείς να φτιάξεις κάπου παράθυρο γιατί πουθενά δεν θα βρεις τοίχο. Τα βλέπεις όλα έτσι όπως είναι, τόσο απλά και κατανοητά όπως είναι. Και δύσκολα τα περιτυλίγεις με λέξεις, λέξεις που δημιούργησαν άλλοι για σένα και τις χρησιμοποιείς όποτε αισθανθείς να κολλάνε. Τα περιτυλίγματα δεν τα ‘φτιαξαν ευτυχισμένοι. Αν και αυτοί, και όλοι, χρησιμοποιούν λέξεις τέτοιες, αυτές προέρχονται από αλλού. Από αυτούς που φαντάστηκαν πως θα είναι. Από αυτούς που έπλασαν ιστορίες για την Αγάπη, για αυτήν την Ευτυχία, για αυτούς που περιέγραψαν την Μοναξιά και όλα εκείνα τα πράγματα, που δεν είναι τέτοια, που ένοιωσαν, που είδαν μέσα στη νύχτα, που φαντάστηκαν να υπάρχουν έξω απ’ το κλειστό παράθυρο. Και τώρα θα πάρω εγώ μια απ’ αυτές, την Ευτυχία, και θα ντυθώ ολόκληρος και θα νομίζω πως αυτή είναι που με κάνει να μην γράφω, να μην τραγουδάω, να μην είμαι μόνος και να μην αγαπώ..

Και όλα πάλι θα αντιφάσκουν. Κι εγώ θα ‘μαι ευτυχισμένος τώρα. Και θα σ’ αγαπώ! Και θα γράφω!      

Advertisements

~ από alexpan στο Ιουνίου 3, 2007.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: