«σκεφτομαι και γράφω»

Δεν έχω όρεξη τώρα να βάζω τίτλους. Ούτε όρεξη να γράφω δεν έχω. Αλλά ο καλύτερος τρόπος να μιλήσεις σε κάποιον, οποιονδήποτε, για κάτι, οτιδήποτε, αυτός είναι. Ο λόγος μερικές φορές περισσεύει δεξιά κι αριστερά σαν λίπος χοντρής κυρίας που βολεύεται στο σκαμνί που έχει φέρει μαζί της στην εκκλησία.. Κάποιος είπε «γράφω, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να μη σε διακόπτουν».. Εγώ λέω γράφω για να μην κάνω κακό.

Δεν είμαι ο άνθρωπος που σκέφτεται το κακό.Το κακό μερικές φορές με σκέφτεται αλλά εγώ το αποφεύγω. Κι εσύ μερικές φορές με σκέφτεσαι αλλά σε αποφεύγω, αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι κακό. Όχι, μη νοιώθεις έτσι, όπως δε νοιώθω κι εγώ έτσι όσο κι αν θες να με πείσεις γι’ αυτό. Όχι, δεν ήμουν κακός.. σε καμία περίπτωση, σε καμία στιγμή. Αυτό που σε πείραξε ήταν οι τελευταίες κυνικές στιγμές μου. Κύκνειο άσμα μου οι κυνικές στιγμές μου.. Σχεδόν πάντα έτσι γίνεται. Θέλω να τελειώσω με αυτό τον τρόπο κάτι που μπορεί να άρχισε ή να μην άρχισε ποτέ.. Και γίνομαι όσο κυνικός αντέχεις, και λίγο περισσότερο για να σε αναγκάσω να μην μπορείς να μείνεις άλλο εδώ. Όμορφα λόγια από μένα δεν θ’ ακούσεις.. Αναρωτιέμαι γιατί περιμένεις όμορφα λόγια.. Όυτε στα ποίηματα, ούτε στα τραγούδια δεν μιλώ με όμορφα λόγια. Κανείς δεν μου έμαθε τα όμορφα λόγια.. Που να ξέρω κι εγώ πως είναι.. Φυσικά εσύ περιμένεις την εξαίρεση για να επιβεβαιωθείς.. εσύ, ο κανόνας.. Αλλά μάταια.

Αποτελείς εξαίρεση? Τα ερωτήματα από τα αρχαία χρόνια είχαν σωστές απαντήσεις ανάλογα με την εποχή. Στην επιστήμη κάτι τέτοιο είναι πολύ συνηθισμένο. Θυμίσου να σκοτώνουν τον Γαλιλαίο για κάτι που ήταν η απάντηση στο ίδιο ερώτημα μα μια εποχή μετά από τότε. Τον σκότωσαν (στην πραγματικότητα όχι) από κεκτημένη ταχύτητα.. Έτσι λοιπόν κι εγώ τώρα πρέπει να σε σκοτώσω.. Δεν είμαι αρκετά σοφός για να μάθω αν σε κάποια εποχή,παλιότερα ή αργότερα, αυτή σου η απάντηση, αυτή σου η γνώμη θα ήταν σωστή. Αλλά κι εσύ, πίστεψέ με, δεν είσαι αρκετά σοφή για να στηρίξεις την γνώμη σου με τέτοιο τρόπο. Τέτοιο άθλιο τρόπο.. Γι’ αυτό θα πρέπει να σε σκοτώσω…

Είναι πολύ περίεργο το πως ένας εγκέφαλος ερμηνεύει μερικά σήματα. Η ικανότητα για νέες ιδέες είναι κάτι που δεν έχουμε ιδέα που στηρίζεται..Αντιφατικό ε? Εγώ θα απαντούσα έτσι..Εσύ είσαι η ικανότητα για νέες ιδέες. Εσύ, κι εσύ, κι εσύ…

Περίεργη αυτή η ιδιότητα, η ιδιότητα του ανθρώπου που σκέφτεται. Ένας άνθρωπος που γράφει δεν θα έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος που σκέφτεται, σε καμία περίπτωση.. Θα έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος που ζει, μόνο αυτό. Το «σκέφτομαι και γράφω» μας έκανε κακό μικρά που είμασταν.. Μικρά που είμασταν, για πολύ καιρό -εξού και είμασταν, μιας και σου αρέσουν τα γραμματολογικά-, μικρό να ήμουν πάντα. Έχει πολλές χάρες.. Ακόμα και σήμερα όταν βλέπω κανένα παππού με αμαξάρα και ξανθιά γκόμενα σκέτη πρόκληση, του φωνάζω «ναιιι, αλλά εγώ έχω τα νιάτααα ρεεε!!», ακόμα και σήμερα. Μόνο σήμερα, γιατί μόνο σήμερα καταλαβαίνω..

Είμαι ακόμα δυνατός, ακόμα όμορφος.. Ακόμα σκέφτομαι, ακόμα θυμώνω.. Ακόμα νοιώθω, ακόμα γυμνάζομαι… Ακόμα τραγουδάω, ακόμα έχω ιδέες.. Πολλές ιδέες, μόνο που καμιά φορά είμαι τόσο κουρασμένος που δεν έχω κουράγιο να τις κάνω πράξη. Και κάθομαι και τις γράφω, και τις λέω σε κάποιον να μην την ξεχάσουμε.. Να μην ξεχαστούμε ρε παιδιά, να μην ξεχαστούμε από αυτό τον κόσμο, να σας θυμάμαι πάντα. Κι έχω βρει τον τρόπο, μια καταπληκτική ιδέα! Να σας γράφω.. Αυτός είναι ο λόγος που εγώ γράφω, όχι επειδή δεν με διακόπτεις. Ο λόγος που γράφω είσαι εσύ, κι εσύ κι εσύ…

Και στις βρισιές σου, και τις δικές σου ή τις δικές σου, εγώ απαντώ ευχαριστώ!

Όχι επειδή είμαι καλός.. Κακός είμαι, αφού εσύ το ξέρεις καλύτερα, έτσι δεν είναι?

Ευχαριστώ που μου δίνεις λόγο να σου μιλάω.. Ευχαριστώ που μου δίνεις λόγο να τραγουδάω.. Ευχαριστώ που μου δίνεις λόγο να κλαίω.. Ευχαριστώ  που μου δίνεις λόγο να γελάω…

Σας ευχαριστώ.. μου δίνετε λόγο να γράφω..να γράφω.. σας ευχαρισσς…

Αλέξης Π.

Advertisements

~ από alexpan στο Ιουνίου 27, 2007.

8 Σχόλια to “«σκεφτομαι και γράφω»”

  1. «Περίεργη αυτή η ιδιότητα, η ιδιότητα του ανθρώπου που σκέφτεται. Ένας άνθρωπος που γράφει δεν θα έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος που σκέφτεται, σε καμία περίπτωση.. Θα έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος που ζει, μόνο αυτό.»

    Αλέξη μου ,

    ένας άνθρωπος που γράφει κατά βάση είναι ένας άνθρωπος που νιώθει…!

    Απ’ την άλλη όμως , είναι ένας άνθρωπος που σκέφτεται αυτά που νιώθει και ψάχνει να βρει τον εαυτό του μέσα από αυτές τις σκέψεις…

    Ακούγεται παράλογο…όταν νιώθω , πρέπει μόνο να το ζω…

    Έχω κουραστεί να σκέφτομαι…
    Πολλές φορές αισθάνομαι οτι έχω κουραστεί και που υπάρχω γιατί πρέπει να σκέφτομαι!!!

    Πόλλοί λένε….Ζω Άρα Υπάρχω…Άλλοι Σκέφτομαι Άρα Υπάρχω…Εγω….Νιώθω Άρα Υπάρχω…

    Και κάτι άλλο , με φιλικη διάθεση πάντα…
    Μην αναγκάζεις κανέναν να φύγει από σένα…
    Βρες την δύναμη και φύγε εσύ από εκείνον…

    Είναι πραγματικά ωραίος ο τρόπος που γράφεις και χαίρομαι πολυ που το κάνεις…

    Ξεδιπλώσου…για σένα πρώτα και μετά για εμάς…!

    Σε φιλώ!

  2. Γεια σου, Αλέξη!

    Σκέφτηκα να σου παραθέσω δύο ντοστογιεφσκικά αποσπάσματα, που ταιριάζουν με αντίστοιχα σημεία του δικού σου κειμένου.

    Στον «Διπλό άνθρωπο», ο ήρωας λέει στον γιατρό του: «Δεν είμαι ειδικός στα ωραία λόγια, Κριστιάν Ιβάνοβιτς. Είχα ήδη την τιμή να σας εκθέσω, Κριστιάν Ιβάνοβιτς, πως δεν είμαι ειδικός στα ωραία λόγια».
    Και, παρακάτω: «Θα σας μιλήσω, Κριστιάν Ιβάνοβιτς, ειλικρινά, ευθέως και χωρίς μασημένες κουβέντες, γιατί περιφρονώ τους πλάγιους δρόμους και τους αφήνω στους άλλους».
    Τι να τα κάνουμε, ρε Αλέξη, τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»; Λόγια ουσιαστικά, λόγια αληθινά χρειαζόμαστε, όσο πικρά κι αν είναι. (Αυτό ισχύει, βέβαια, μόνο για εκείνους που «ξέρουν πού πατάν και πού πηγαίνουν». Όσο για τους άλλους, θα το καταλάβουν κι αυτοί!)

    Και κάτι παρένθετο επ’ αυτού, που το βρίσκω καλό. Είναι από το «Sweeet Surrender» του Tim Buckley:

    But now you’re gonna go out
    And get yourself
    A reputation.
    But I’m gonna have to show you
    Where to start.
    And then you’re gonna bring back
    Your little reputation
    And prove to me
    What I could not prove to you.

    Το άλλο απόσπασμα του Ντοστογιέφσκι είναι από το «Υπόγειο» (από τη μετάφραση-θεατρική διασκευή της Μάρως Βαμβουνάκη, για την προ ετών παράσταση με τον Χρίστο Τσάγκα):
    «Πρωτύτερα είπα ψέματα πως είμαι κακός. Απ’ την κακία μου το είπα. Όχι μονάχα δεν είμαι κακός, μα μήτε τίποτα ποτέ μου δεν μπόρεσα να γίνω. Μήτε καλός, μήτε κακός, μήτε παλιοκάθαρμα, μήτε τίμιος, μήτε ήρωας, μήτε έντομο. Και τώρα τελειώνω τη ζωή μου εδώ στη γωνιά μου, ερεθίζοντας τον εαυτό μου με την άθλια παρηγοριά πως ένας άνθρωπος με μυαλό, τίποτα τελικά δεν μπόρεσε να γίνει και πως μονάχα αν είσαι βλάκας κάτι γίνεσαι».

    Τελειώνω με την φράση που κλείνει το προλογικό του σημείωμα ο Χρίστος Τσάγκας:
    «Ελπίζω να με βοηθήσετε σε μια τέτοια απόπειρα αντάμωσης με λογισμό, υπομονή και αίσθημα».

    Να είσαι πάντα φωτεινός, δηλαδή, πάντα καλά!

  3. παιδιά με συγκινείτε πραγματικά…

    Εμάκι μου, δυστυχώς δεν έχω τόση δύναμη νομίζω ώστε να φεύγω εγώ..ο εγωιστικός εαυτός μου (όχι εγώ, αυτός) δεν με αφήνει τις περισσότερες φορές να κάνω κάτι τέτοιο..
    Που και που νοιώθεις, που και που σκέφτεσαι, δύσκολα γίνονται και τα δύο μαζί πιστέυω, Εμάκι.. Νοιώθουμε για μας, σκεφτόμαστε για τους άλλους.. Ίσως όταν και τα δύο συνυπάρχουν μέσα μας, αυτό να είναι αγάπη.. που να ξέρω κι εγώ όμως… ίσως

    Ίων, καλωσήρθες, πολύ ωραία τα αποσπάσματα δεν είχα κανένα από αυτά υπόψιν μου.. Περισσότερο με τάραξε το «υπόγειο»..και λέω με τάραξε γιατί μου ταίριαξε τόσο που τρόμαξα στη σκέψη ότι κάποιος με ξέρει τόσο καλά.. Θα μπορούσα να τα γράφω εγώ αυτά στη λεπτομέρεια της κάθε λέξης.. Ίσως τα συλλαβίσω κάποτε, όταν μοιραία μάλλον τελειώσω κι εγώ με τη ζωή μου εδώ στην γωνιά μου..

    Σας ευχαριστώ πολύ όλους που δίνεται χρόνο, σκέψη, σημασία στα λόγια μου..
    Ειλικρινά σας ευχαριστώ!

    Αλέξης Π.

  4. Πρωτύτερα είπα ψέματα πως είμαι κακός. Απ’ την κακία μου το είπα. Όχι μονάχα δεν είμαι κακός, μα μήτε τίποτα ποτέ μου δεν μπόρεσα να γίνω. Μήτε καλός, μήτε κακός, μήτε παλιοκάθαρμα, μήτε τίμιος, μήτε ήρωας, μήτε έντομο. Και τώρα τελειώνω τη ζωή μου εδώ στη γωνιά μου, ερεθίζοντας τον εαυτό μου με την άθλια παρηγοριά πως ένας άνθρωπος με μυαλό, τίποτα τελικά δεν μπόρεσε να γίνει και πως μονάχα αν είσαι βλάκας κάτι γίνεσαι”.

    Υπέροχο!!!!

    Απλά Υπέροχο!!!

    Αλέξη μου…συνέχισε όπως μόνο εσύ ξέρεις!!!
    Έχεις πολύ δύναμη μέσα σου, φτάνει να την εντοπίσεις!!!;)

  5. «Έχεις πολλή δύναμη μέσα σου, φτάνει να την εντοπίσεις!!!»

    Μπράβο σου, Emaki! Επίσης υπέροχο!!!

    Αν μου επιτρέπεις, να το συμπληρώσω λιγάκι:

    ΟΛΟΙ ΜΑΣ έχουμε πολλή δύναμη μέσα μας.
    Αυτό είναι το μεγάλο, το ακατανίκητο όπλο μας, που όμως το αγνοούμε σχεδόν παντελώς.
    Το έχει πει, με απαράμιλλο τρόπο, και ο Καζαντζάκης: «Θεέ μου, μη μου δώσεις όσα μπορώ ν’ αντέξω!»
    Πόσο ανυπολόγιστη δύναμη έχουμε εντός μας, ώστε να μπορούμε ν’ αντέξουμε όλα τα βάσανα που μπορεί να μας δώσει ο «Θεός»!
    Και τι ασυγχώρητο λάθος να τη χρησιμοποιούμε (όσο, δηλαδή, τη χρησιμοποιούμε…) μόνο για να αντέχουμε τα βάσανα, αντί να την θέσουμε σε ενέργεια ώστε να κάνουμε τα βάσανα πέρα και να ζούμε ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ!
    Πόσο τεράστια πρέπει να είναι η δύναμη της ανοησίας που μας καταδυναστεύει, ώστε να λειτουργούμε κατ’ αυτόν τον τρόπο!

    Αλλά πού θα πάει, πού θα πάει;…!!!

  6. Emaki μου, ότι με συγκινείς στο είπα?? Να στο ξαναπώ τότε.. Σ’ ευχαριστώ πολύ για την στήριξη!

    Ίων έχεις μεγάλο δίκιο, κι εγώ πιστεύω ότι η δύναμη σε οποιαδήποτε μορφή περισσεύει σε όλους μας. Ο καθένας μας θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος, «δυνατότερος» ότι κι αν αυτό σημαίνει.

    Ευχαριστώ παιδιά!
    Αλέξης Π.

  7. Γεια σου Ίων,
    Ελπίζω να με διαβάσεις εδώ που σου γράφω. Όπως θα διαπίστωσες σου λογόκρινα το comment σου στο άλλο μου blog (Think Alexaki.. think). Αυτό το έκανα γιατί όπως κι εξηγώ σε αυτό το blog, το κρατώ μυστικό από τους επισκέπτες του άλλου μου blog.
    Ο μόνος τρόπος για να έρθει κανείς εδώ που έχει γνώση μόνο για το άλλο blog μου είναι μια τελεία που υπάρχει σαν link στο blogroll του εκεί blog. Ενώ από εδώ φυσικά και μπορείς να πας κανονικά στο άλλο μου blog μέσω του εδώ blogroll… Ελπίζω να μη σε μπέρδεψα, είμαι σίγουρος ότι το έκανες εν αγνοία σου, γι’ αυτό και έσβησα το κομμάτι που ανέφερες το εδώ blog μου. Ευτυχώς μόνο ένα κλικ από εκεί για εδώ μπόρεσε να γίνει οπότε λίγο το κακό..

    Τώρα θα μου πεις γιατί το κάνω αυτό… χε, δύσκολο να απαντήσω σε ένα comment μου. Μάλλον όλα τα posts μου μαζί να δίνουν μια καλύτερη απάντηση…

    Ευχαριστώ για την κατανόηση!

    Αλέξης Π.

  8. Εντάξει, Αλέξη μου, κανένα πρόβλημα! Σου ζητώ και συγγνώμη εάν σε δυσκόλεψα κάπου εν αγνοία μου.

    Μία άλλη φιλική υπόδειξη: Νομίζω πως πρέπει να ανεβάσεις ψηλά τη δεξιά στήλη αυτού εδώ του μπλογκ, με το blogroll κ.λπ., διότι εκεί κάτω που είναι ίσως κάποιοι να μην τα βρίσκουν.

    Μια και προσφωνούμαστε με τα μικρά μας ονόματα ή «ονόματα», λέγε με Αϊάσανθο.

    Σου έχω βάλει κι ένα άλλο σχολιάκι, στο μπλογκ της βιολογίας. Το έχεις δει;

    Καλό σου βράδυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: