α-πολιτισμός

Τα γεγονότα τρέχουν χωρίς σταματημό εδώ. Όλα τα χουμε και όλα μας λείπουν, γιατί χρόνος μας λείπει.. Κι αν ονειρευτηκες να φτάσεις ψηλά, αυτός ωραίος, του φτάνουν τα ψιλά.. Καλός ο χοντρός, δεν τον βρίσκω πουθενά. Τα σκέφτηκε όλα σου λέω. Πριν πάψει, όλα τα είπε.

 

Αλλά εγώ εδώ είμαι για να κάνω την ζωή περίεργη. Την δικιά μου αφού μόνος μες τους μόνους γυρνάω. Και ποιανού άλλου αναρωτιέμαι? Για άλλη μια φορά, η ζωή μου συνάρτηση των άλλων. Ακόμα κι αυτή η μοναξιά, κι αυτή η σιωπή ακόμα δεν αφήνει καμιά ελπίδα να με σκεφτώ λίγο ξέχωρα από τους άλλους ανθρώπους. Μένω μόνος και όπως έχω δει και στις ταινίες αυτό πραγματι συμβαίνει. Να χάνεις σιγά σιγά τον πολιτισμένο σου εαυτό. Δεν θα το καταλάβεις εσύ βέβαια, αλλά εγώ το ξέρω. Αυτό μου συμβαίνει. Στις λεπτομέρειες βέβαια.. Αλλά τι έχει μεγαλύτερη αξία από τις λεπτομέρειες?τι;

Κοιτάω με μανία, και με το μούσι μου το απολίτιστο, μάλλον αγρίμι που προσπαθεί να ανέβει στο λεωφορείο μοιάζω. Φοράω την κουκούλα μου και χάνω το ευρύ οπτικό πεδίο που έχει η ανθρώπινη ματιά. Τώρα μοιάζω περισσότερο με λύκος. Γιατί νομίζεις μ’ αρέσει να φοράω την κουκούλα μου? Αχ, πόσο μου αρέσουν οι άνθρωποι.. Και ιδιαίτερα αυτές. Πόσο πολύ. Δεν ξέρουν καθόλου πόσο, έτσι απολίτιστα που κοιτάω άλλο νομίζουν για μένα, αλλιώς με σκέφτονται. Και άλλης αρέσω και το καταλαβαίνω γιατί όλοι θα μπορούσαν να το καταλάβουν, γιατί φαίνεται. Και άλλης αρέσω και δεν το καταλαβαίνω. Και κάποια άλλη μες στις βρισιές της με μετανοιώνει. Και μια τελευταία δεν με κοίταξε. Μα τι περίεργο, δεν με κοίταξε. Μα εγώ θα παρατηρώ. Δεν με νοιάζει το αγρίμι αν θες να δαμάσεις ή να μεριμνήσεις για την ασφαλή του μεταφορά στον άγριο κήπο σου. Δεν με νοιάζει αν δεν με ξέρεις και δεν θέλεις να προσπαθήσεις να με μάθεις, αφού ούτε εγώ -ετσι κι αλλιώς- θα στο επιτρέψω. Δεν με νοιάζει αν δε σε νοιάζω. Το αγρίμι κοιτά τη λεία του. Την παρατηρεί. Αυτό είναι κάτι που μου έχει μείνει ακόμα από τη ζούγκλα. Δεν μπορώ να το κόψω. Το αγρίμι, εγώ, κοιτά τη λεία του. Την παρατηρεί. Κινείται περίφημα, άλλο τόσο μιλά. Παρατηρώ τη λεία μου. Το ρύζι που έμεινε σπίτι θα μου κάνει καλό και στο στομάχι..

Advertisements

~ από alexpan στο Σεπτεμβρίου 20, 2007.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: