..δεν υπάρχει

Μερικές φορές τελειώνουν οι ανθρωποι. Και τότε είναι που γράφεις. Δεν υπάρχει κάποιος να αλληλεπιδράσεις. Βλέπεις το πρόσωπο αυτό το κατσουφιασμένο που είναι σα να λέει «τι συνεχίζει τώρα να μου μιλάει αυτος..?..». Ε, και τότε το ξέρεις. Πρέπει να αποφασίσεις ότι ακόμα ένας άνθρωπος τέλειωσε. Σου τέλειωσε. Μερικές, άλλωστε, φορές τελειώνουν οι άνθρωποι.

Και σου μένουν όλα όσα ακόμα θέλεις να τους πεις χωρίς να θέλουν, στο μυαλό. Και τα φωνάζεις, τους τα φωνάζεις όταν είσαι μόνος σου μπας και σε ακούσουν. Τους κάνεις μάθημα τα πιστεύω σου. Αλλά ξέρεις ότι σε αυτό το μάθημα μόνιμα θα έχουν απουσία. Κάντους όσα απο δαύτα θες. Δεν χρειάζονται ετσι κι αλλιώς πουθενά τέτοια πτυχία.. Ούτε σε σένα χρειάζονται.

Είναι φοβερο το πως σε θυμούνται οι άνθρωποι. Με μια λέξη σε θυμούνται. Ένα χαρακτηριστικό. Άλλοι θα σε πουν καλό παιδί, άλλοι πραγματικά κακό, άλλοι βαρετό, άλλοι θα θυμούνται που είσαι πρόστυχος και άλλοι πόσο σοβαρός είσαι. Άλλοι στις συζητήσεις τους θα λεν ότι είσαι απλά ονειροπαρμένος, άλλοι πολύ περίεργος, άλλοι επιφανειακός. Κάποιος θα σε θυμάται σαν βλάκα, κάποιος θα λέει εδώ κι εκεί ότι εισαι πολύ πετυχημένος και κάποιος άλλος θα σε θεωρεί σκέτη αποτυχία. Με μια λέξη θυμούνται οι άνθρωποι τους άλλους. Όποιοι και να είναι… μια λέξη τους φτάνει. Είναι αυτό που πρέπει να ξέρεις για κάποιον. Αυτό θα πρέπει να γνωρίζεις οπωσδηποτε. Όλα τα άλλα είναι σάλτσες…

Το θέμα είναι ότι είσαι πάντα όλα αυτά μαζί. Η κάθε μικρή λεξούλα που έχει ο καθένας στο μυαλό του για σένα είσαι. Και άλλα πολλά ίσως. Αλλά κανείς δε τα ξέρει όλα αυτά μαζί. Κανείς. Αυτό πάρτο σα δεδομένο. Πριν γεννηθείς. Εγώ μόλις που αρχίζω να το μαθαίνω. Κοίτα πως είμαι. Δε θες να γίνεις σαν εμένα, πίστεψε με..και απλά πάρτο σα δεδομένο..

Κανείς δεν τα ξερει όλα αυτά μαζί.

Οι άνθρωποι κάποια στιγμή τελειώνουν. Δεν τους μένει άλλο να σου δώσουν, γιατί απλά για σένα δεν υπολόγιζαν τόσο πολύ όσο θες. Και θες πολύ… Και σε μια στιγμή μέσα μπορούν να σου πουν ό,τι να ναι απλά και μόνο για να μην τους πεις άλλα για τους εαυτούς τους. Απλά και μόνο για να το βουλώσεις. Και εκεί που έδιναν κι έδιναν, τώρα παύουν. Τελειώνουν. Δεν υπάρχουν. Ούτε καν ζητούν κάτι πίσω, ούτε καν μπαίνουν στον κόπο να αντιλογήσουν μαζί σου. Απλά παύουν. Δ ε ν  υ π α ρ χ ο υ ν.

το κατάλαβες? ετσι απλά κάποια στιγμή οι άνθρωποι παύουν να υπάρχουν για σένα. Αφού είναι κάτι που σου συμβαίνει συχνά.. Γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι, τουλάχιστον για σενα, μιλάμε για ενα απλό φυσικό φαινόμενο.

που πήγαν?? εδω είναι, να χαιρετηθείτε τώρα που περνάει! Ρώτα την «τι γίνεται όλα super?»..

..αλλά μην ξεχνάς, πότε μην το ξεχάσεις…

..δεν υπάρχει

απλά.

αλέξης π.

Advertisements

~ από alexpan στο Ιουλίου 14, 2008.

3 Σχόλια to “..δεν υπάρχει”

  1. Θα μπορούσες να πεις πως το σημαντικό είναι να γράφεις…αλλά η αλήθεια είναι πως το πιο σημαντικό είναι να ΜΟΥ γράφεις..ή να ΣΟΥ γράφω…σ’εσένα…ή σ’εμένα…ή σ’εμένα μέσα από σένα…»Μέσα από σένα»…τι μελωδία!!!Τι καλά που έκανε και δεν έβαλε στίχους σ’αυτή την απίστευτη μελωδία..φτιάχνω τόσες εικόνες ακούγοντάς την…δεν έχω ανάγκη κανένα στίχο για να αγγίξει το «μέσα μου» όταν ακούω αυτή τη μελωδία…δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση για έναν μουσικοσυνθέτη…
    Χαίρομαι και μόνο που προχωράω στη ζωή μου…που συμβαδίζουμε επιτέλους – όχι πια αλλού εγώ και αλλού εκείνη. Σκέφτομαι πολύ συχνά αυτό το τέλος…το «υποτιθέμενο» – ή όχι – μετά. Κυρίως τη μοναξιά που κουβαλάει…Την ίδια στιγμή – την ίδια εκείνη στιγμή – που θα το κσεφτώ και θα αρχίσει να τρέμει η τόσο εύθραυστη τελευταία ψυχοσύνθεση που κουβαλάω…την ίδια εκείνη στιγμή θα το αφήσω στην άλλη άκρη του μυαλού μου…ίσως γιατί η μοναξιά του..είναι για μένα απροσπέλαστη…δεν μπορώ να την αλλάξω, ούτε να την προσεγγίσω…
    «Με τα μάτια κλειστά»…άλλο ένα τραγούδι ΜΟΥ. Εύθρασυτο και αυτό. Υπερβολικά πολύ. Αλλά εγώ τώρα…ζω. Ζω κανονικά, ανεξάρτητα, υπεύθυνα, ευχάριστα….μόνη μου. Όχι τόσο άσχημο όσο ακούγεται. Γιατί κάπου κρύβεται αυτό το μαγικό ραβδάκι που με συντροφεύει. Δεν ξέρω ποιο είναι, δεν ξέρω πού είναι…ξέρω ότι υπάρχει και αυτό μετράει. Πόσο ακόμα θα αλλάξω;;; Θα αλλάξω ποτέ τόσο που να το κάνω να με εγκαταλείψει;;;Δε θα το’θελα…Τα 18-22 ήταν χρόνια αλλαγών,αποφάσεων,προωθήσεων…αλλά και σκληρότητας…Τι θα είναι τα 24-28;;;Σημασία ΄χει τι ΔΕΝ θέλω να είναι…
    Δε θέλω να είμαι μόνη μου, δε θέλω να μοιράζομαι με το Internet τη ζωή μου, δε θέλω να χάσω όσους αγαπώ,δε θέλω να απογοητεύσω όσους με πίστεψαν, δε θέλω να γυρίσω στην Ελλάδα μόνη μου, δε θέλω να περνάει ο καιρός μου άσκοπα. Θέλω να καταφέρω να μη γίνω όσα δε θέλω!!!
    Δε θέλω να σκληρύνω κι άλλο.
    Θέλω να δω,να μάθω,να κάνω όσα μου αξίζουν.Ακόμα και αν είναι ελάχιστα αν τόσο μου αξίζει.Αρκεί να το ξέρω. Και να γίνει χωρίς να με εμποδίσει κανείς να το ανακαλύψω.
    Η καρδιά μου;;; Μοιρασμένη…
    Παντού ο ζυγός.Πάντα ο ζυγός.Μέρος της καθημερινότητάς μου,μέρος των επιλογών μου,μέρος της ίδιας μου της ύπαρξης.Ακόμα και όταν γράφω…όταν σου γράφω…όταν μου γράφω…
    Το ξαναείπα;;; «Ξεχείλισα απ’όσα έχω μοιραστεί κι ένιωσα λειψός με όσα έχω κρατήσει, με ψάχνει ό,τι έχασα και εγώ στριφογυρνώ,χαμένος μέσα σ’ό,τι έχω κερδίσει».

  2. Έτσι είναι Αλεξάκι…
    Οι άνθρωποι τελειώνουν για μένα , για σένα κτλ και οι ίδιοι άνθρωποι υπάρχουν για κάποιους άλλους , μέχρι να τελειώσουν και για εκείνους και πάει λέγοντας…

    Κάποιες φορές μένουν λίγο , κάποιες πολύ και κάποιες για πάντα…

    Όπως και να ΄χει όμως κάτι σου δίνουν και κάτι τους δίνεις και αυτό είναι που έχει σημασία τελικά…
    Μπορείς βέβαια να το πάρεις και αλλιώς…»τίποτα και κανείς δεν τελειώνει αν δεν το θες εσύ ο ίδιος»…αλλά αυτό είναι πολύ θεωρητικό και σηκώνει πολύ συζήτηση!

    Τα φιλιά μου!

  3. Είναι τόσο απλό και θλιβερό όπως το περιγράφεις Εμάκι. Απλά σταματούν να υπάρχουν για κάποιον. Εγώ προσπαθώ να μη σταματήσω για κανένα και για κανένα λόγο.. Θα μου πεις μεγάλες κουβέντες πως γράφω αλλά είμαι σίγουρος ότι προσπαθώ τουλάχιστο.. Μάλλον το σωστό, το ανθρώπινο δηλαδή (το αν είναι σωστό να μην το συζητήσουμε), είναι να μην προσπαθείς καν.

    Σ’ ευχαριστώ που υπάρχεις για μένα μέσα από εδώ!Και για τα φιλιά σου ευχαριστώ και ανταποδίδω!

    Αλέξης Π.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: