ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ, Σκηνή 1, Ζ Ω Η

– Γεια σας, θα ήθελα να γίνω κομπάρσος..

– Λυπάμαι κύριε οι θέσεις για κομπάρσους έκλεισαν σε αυτή τη ζωή. Υπάρχει όμως απ’ ότι βλέπω εδώ… ναι.. υπάρχει ακόμα μια θέση για πρωταγωνιστής..ενδιαφέρεστε?

– Για πρωταγωνιστής στη ζωή? Σε αυτή τη ζωή? Χμ… με πιάνετε απροετοίμαστο.. σκόπευα να μείνω κομπάρσος για μερικές ζωές ακόμα μέχρι να αποφασίσω αν θέλω να συνεχίσω.. καταλαβαίνετε.. Μα σας παρακαλώ, ολόκληρη παραγωγή έχετε στήσει.. τόσες ζωές.. σε αυτή βρήκατε να μη χρειάζεστε άλλους κομπάρσους?

– Μα σας είπα κύριε. Μόνο πρωταγωνιστής μπορείτε να γίνετε. Άλλωστε απ’ ότι βλέπω εδώ πρόκειται.. ναι.. πρόκειται για την δικιά σας ζωή! Γι’ αυτό και υπάρχει η θέση μάλλον.. Ααα!! Βέβαια μόλις με ενημερώνουν από το control ότι είστε εσείς που περιμέναμε για να ξεκινήσει η ζωή σας! Περάστε παρακαλώ γρήγορα στο μακιγιάζ και φύγαμε για την πρώτη σκηνή.. Κάπου λέει θα είναι σε ενα καράβι και κάπου πηγαίνετε, μόνος μέσα σε πολύ πολύ κόσμο..Παρακαλώ, παρακαλώ! Στο βάθος δεξιά είναι το καμαρίνι σας..

– Κυριέ μου θαρρώ δεν με καταλαβαίνετε. Σας εξήγησα ότι δεν είμαι έτοιμος ακόμα να πάρω ένα τέτοιο ρόλο. Δε νοιώθω αρκετά δυνατός. Μήπως να το ακυρώναμε? Μηπως να βάζαμε κάποιον άλλο στη θέση μου, έναν κομπάρσο? Κι εγώ να πάρω τη θέση του? Γίνεται? Και να με παρακολουθώ μόνο από την ταινία? Και να περιμένω πως και πως το δευτερόλεπτο εκείνο που θα εμφανιστώ σε κάποιο πλάνο? Να πω με χαρά «Να!! Εκεί είμαι έκει βλέπεις? Με την τραγιάσκα και το μαύρο σακάκι! Εντάξει δεν φαίνομαι καλά αλλά έιμαι εκεί! Φοβερό! Πηρα μέρος στη ζωή μου! Φοβερό ε?»… εεμμ.. κάπως έτσι το σκεφτόμουν.. τόσο απλό..!Τι λέτε?

– Λέω ότι δεν μπορούμε να χρονοτριβούμε άλλο!! Ο παραγωγός φωνάζει και ο σκηνοθέτης ήδη στήνει την πρώτη σκηνή! Σας παρακαλώ, κάνετέ μου τη χάρη και πηγαίνετε εκεί που ανήκετε! Εξάλλου για εσάς τα στήσαμε όλα αυτά! Τόσα λεφτά…! Αν είναι δυνατόν! Αντί να χαίρεστε που τελικά ασχολούμαστε όλοι μαζί σας! Ευθεία στον διάδρομο παρακαλώ! Ορίστε!!

– Ναι… ναι τώρα μια στιγμή.. Μια στιγμή να πάρω μια βαθιά ανάσα…. Ααααααχχχχ… ναι… νοίωθω καλύτερα τώρα.. Θα προχωρήσω.. τώρα νοιώθω ήδη καλύτ…..

-Κύριε! ΚΥΡΙΕ!!! Τι πάθατε????? Πωωωωωω!!!! κύριε ξυπνήστε, βγαίνετε σε μισό λεπτό! Η σκηνή είναι έτοιμη! κύριεεεε???? Κύριε θα χάσω την δουλειά μου! Σας παρακαλώ!!Οχι ρε #%$#%%…… ξεκινάει…

«ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ, Σκηνή 1,  Ζ  Ω  Η . Φύγαμε!»

Αλέξης Π.

Advertisements

~ από alexpan στο Σεπτεμβρίου 4, 2008.

4 Σχόλια to “ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ, Σκηνή 1, Ζ Ω Η”

  1. Έχω μείνει άφωνη…
    Φοβερός τρόπος σύλληψης!!!

    Τελικά, άραγε να ‘μαστε κομπάρσοι ή πρωταγωνιστές στην ζωή μας;
    Νομίζω ότι παίζουμε και τους 2 ρόλους (και ας μη μας ρώτησε κανείς!!!) γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολo!!!

    Καλησπέρα Αλεκάκι!!!:)

    (εκανα την μεταφορά του σχολίου…εδώ είναι η θέση του!!!;) )

  2. Αμαν πιααααααααααααααααααααα!!!

    Διορθώνω 2ο λάθος μου!!!!

    Καλησπέρα Αλεξάκι!!!:)

  3. χαχαχα!!! Καταιγισμός σχολίων και λαθών!! Σε ευχαριστώ πολύ για την προσοχή Ελάκι…εεε Εμάκι ήθελα να πω!! 🙂
    Ελπίζω να παίζουμε και τους δύο ρόλους, και να μην αισθανόμαστε ούτε καν κομπάρσοι στη ζωή μας..

    φιλάκια κι ευχαριστώ για τον χρόνο σου!
    Αλέξης Π.

  4. Γιατί Δεν Έρχεσαι Ποτέ
    Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Αλκίνοος Ιωαννίδης

    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω
    τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή
    Πίσω απ’τα μάτια, πίσω απ’ της ζωής το βέλο
    κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε, το ξέρω
    νεροποντή που περιμένω μια ζωή
    Γιατί δεν έρχεσαι

    Μια καταιγίδα θέλω να ‘ρθει να ουρλιάξει
    όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
    στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
    κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
    μέχρι τον ήλιο ν’ ανεβεί και να τον κάψει
    Γιατί δεν έρχεσαι
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει
    όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ’ το ποτό
    απ’ το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει
    κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σα χιόνι
    κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό
    Γιατί δεν έρχεσαι

    Μια καταιγίδα θέλω να ‘ρθει να μας πνίξει
    σ’ ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς
    Ο,τι δεν γίναμε ποτέ να μην το δείξει
    Να ‘ναι γιορτή, την αγκαλιά της να ανοίξει
    στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής
    Γιατί δεν έρχεσαι
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

    Απ’ της ψυχής μου το ιερό
    ως της ζωής μου το μπουρδέλο
    χτίσε μια γέφυρα να πάω και να ‘ρθω
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
    κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω
    Γιατί δεν έρχεσαι
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
    Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: