φίλα με ακόμα..

Κάθομαι μερικές νύχτες..τακτικά σχετικά..Κάθομαι και τη χαζέυω..Έχουμε μαζί φωτογραφίες από τότε που βρισκόμασταν κάθε μέρα σχεδόν. Και θυμάμαι πως επέμενα να την βγάζω φωτογραφίες και μου λεγε συνέχεια..»ελααα όχι μόνη μου!μαζί!!!» 🙂 «μα θα βγει χάλια και με μένα μέσα ρε μουτράκι μου» της έλεγα και γελούσαμε.. Και την αγκάλιαζα με ορμή πέφταμε στην αμμουδιά και κυλιόμασταν  μέχρι τη θάλασσα.. Γελούσαμε, την πείραζα και μετά μέναμε αγκαλιά, της ψυθίριζα «σ’αγαπώ» εγώ ή αυτή.. κι αποκρινόμασταν..Από μια φωτογραφία τα θυμάται κανείς όλα..καλά που επέμενα να βγάλω!

Βλέπω και την άλλη που τραβήξαμε στο ξένο αυτοκίνητο, τι πλάκα που είχε εκείνο το αυτοκινητάκι! αλμύρα που χε φάει από τα κύματα! Τότε που σου χάρισα την ζακέτα μου..βασικά μου είπες «αυτή κατάσχεται!» και ένοιωσα ακόμα πιο όμορφα κι απ το να στη χάριζα. Ήθελες κάτι δικό μου, να το χεις πάνω σου, να το φοράς. Το φοράς ακόμα μου πες που και που.. ενταξει..κρύωνες κιόλας και δεν ήθελες να την βγάλεις το ξέρω 🙂 ..και σ αγαπώ λίγο πιο πολύ μόνο γι αυτό!

Βλέπω και την άλλη τώρα που φοράς το σκουφάκι σου το πλεκτό και μου είσαι κοιμισμενάκι.. σε έχω αγκαλίτσα και είναι σα να μου λες «έλα άσε τώρα τις φωτογραφίες, πάμε σπίτιιι!!» και σ αγαπώ λίγο πιο πολύ μόνο γι αυτό!

Τότε που είχαμε πάει μια εκδρομούλα στην αντικρινή ακτή, και περπατήσαμε πολύ, ήπια τον άθλιο καφέ στην καφετέρια που ήταν ένα ζευγάρι παπούδες δίπλα και τους κοροϊδευαμε, και μου έλεγες να μην σε φιλάω «κόσμος αλεξάκη, κοσμος!!!» κι εμένα φυσικά πολύ που μ’ ένοιαζε τι μου έλεγες.. κι εσένα δεν σ’ ένοιαζε!! Και γελούσες πολύ κι όταν γελάς πολύ ξέρεις, βάζεις το χεράκι σου μπροστά, τα ματάκια σου μικραίνουν πολύ και μοιάζεις με κινεζάκι, και σ αγαπώ λίγο πιο πολύ μόνο γι’ αυτό!

Α! που είχαμε πάει σε εκείνη τη θάλασσα λίγο πιο πέρα από εδώ και φτάσαμε κολυμπώντας σ ένα σκάφος και σου έλεγα να μπούμε μέσα. Αλλά κάτι μου έλεγες ότι θα μας φάνε οι μηχανές (!) μετά ότι είναι άνθρωποι μέσα και με έφερνες στα λογικά μου!! Και παίξαμε το τάβλι μας άλλη μια φορά όπως και σε κάθε παραλία σχεδόν εκείνο το ψεύτικο που χάλαγε όλο και περισσότερο όσο το χτυπάγαμε απο δω κι από κει στο μικρό αμαξάκι μας.. Κι όλο να χάνεις και να σου πειράζω τη μυτούλα σου και να σου λέω ότι «αφού δεν ξέρεις μωρε χαζούλικο με τη μυτόγκα!» !! Και τότε έβαζες το χεράκι σου πάλι και κρυβόσουνα λες και ντρεπόσουνα και σου εξηγούσα ακόμα μια φορά πως δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο εδώ γύρω..σ’ αυτή τη γη..και να σ’ αγαπώ λίγο ακόμα μόνο γι’ αυτό!

Και είναι και μερικές που έτσι και τις δεις θα μου πεις «τι το κρατάς αυτό!!ειμαι μπάζο!!σβήστην!!» και θα σου λέω «μα πουθενά δεν είσαι και όμορφη ρε μωρό μου, τι νομιζεις? 😛 » και θα μου ρίξεις καμία και μετά θα κρύβεσαι πάλι, ή θα κοιτάς κάτω και θα σκαλώνεις για λίγο για να σκεφτείς και καλά! Και θα σ’ αγαπάω λίγο λίγο ακόμα τότε, μόνο γι’ αυτό!!

Και ξέρεις τι άλλο βλέπω σε αυτές τις φωτογραφίες κοριτσάκι μου? Βλέπω εμένα. Και βλέπω να είμαι χαρούμενος. Και λέω δεν γίνεται. Κοίτα που ήμουν χαρούμενος! Χαρούμενος! Χωρίς να θέλω τίποτα άλλο, μοιάζω να τα έχω όλα στην αγκαλιά μου! Δεν το πιστεύω αυτό που μ’ έκανες να νοιώθω! Χωρίς να κάνεις τίποτα, χωρίς να πιέσεις τίποτα, όλα με την ανωτερότητα σου, όλα με την καλοσύνη σου, την παιδικότητά σου και την σοβαρότητά σου μαζί, την ομορφιά σου..της ψυχής σου την ομορφιά..

Κάθομαι μερικές νύχτες..τακτικά σχετικά..Κάθομαι και τη χαζέυω..Έχουμε μαζί φωτογραφίες από τότε που βρισκόμασταν κάθε μέρα σχεδόν. Και τις βλέπω μια μια. Με τις αγαπημένες μου μουσικές. Και θυμάμαι. Θυμάμαι τι αγάπησα και τι αγαπάω ακόμα. Και βουρκώνω μόνο μ’ ένα της βλέμα. Με μια ματιά, με μια γκριμάτσα της.. Και δεν θέλω τίποτα άλλο στη ζωή μου όλη! Αλήθεια τίποτα. μόνο μια στιγμή ακόμα μαζί της.. Και νοιώθω άσχημα λες και την πρόδωσα, λες και την απάτησα αν μερικές φορές την ξέχασα, αν την αντάλλαξα με κάτι άλλο προσωρινό..και τα καίω όλα για μια ματιά ακόμα. Ας μην μου μιλήσει. Μια ματιά κουκλάκι μου..

πάλι κλαίω.. τι θα κάνω.. θα περιμένω..

θα περιμένω χωρίς να σου πω τίποτα, γιατί δεν πρέπει

ποιος θα το λεγε ότι θα έλεγα ποτέ ότι δεν πρέπει να κάνω κάτι..

κι όμως! έχεις δίκιο και σ’ αυτό!

σ’ αγαπώ λίγο παραπάνω απ’ όσο πριν αρχίσω να σου γράφω!

κράτα μόνο αυτό,

σ αγαπώ για όλα και σ’ ευχαριστώ για όλα

θ’ αντέξουμε

σε φιλώ μ’ όλη μου την ψυχή κρυμμένη σ’ ένα αθώο φιλί στο μάγουλο..

Αλέξης Π.

Advertisements

~ από alexpan στο Μαρτίου 16, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: