μέτρα τα λόγια μου σαν του ασώπαστου παραλογή

Είναι μερικά τραγούδια που εύχεσαι να μην υπήρχαν. Μπορούν να σου αλλάξουν κάθε διάθεση, κάθε ηλιαχτίδα να την κάνουν πάλι κρύα ανάμνηση, κάθε σταγόνα βροχής να την κάνουν σφαίρα στο κεφάλι σου. 

Τα χειρότερα όμως δεν είναι αυτά που επηρεάζουν εσένα. Ας πούμε ότι εσύ -εγώ- το μπορώ. Τα χειρότερα είναι αυτά που εύχεσαι να μην τα ανακαλύψει εκείνη. Γιατί είναι τόσο ζωντανά και λένε τόσο αλήθεια που αν τα ακούσει.. αν πει πραγματικά να τα ακούσει μπορεί να αλλάξει γνώμη. γνώμη που με τόσο ζήλο και πείσμα και υπομονή και λογική μπορεί να έφτιαξε, μπορεί να αλλάξει με το άκουσμα μιας μόνο νότας. Ή ίσως λίγο παραπάνω από αυτό. Από ένα τσιριχτό, πονεμένο μίλημα κάποιου τραγουδιστή – αφού εξάλλου αυτοί φταίνε για όλα- αλλάζει κάθε της δομημένη σκέψη και μπορεί να γίνει τόσο λανθασμένη, τόσο λάθος για σένα. 

Ευτυχώς λίγοι τυχαίνει να είναι αυτοί οι άνθρωποι. Αυτοί που μπορούν να πάρουν στα σοβαρά ένα τραγούδι. Αυτοί που δεν διαχωρίζουν τη μουσική και τους στίχους από τη ζωή όπως ,θυμάσαι?, εκείνος ο μαύρος τυφλός τζαζίστας.. Εγώ έρμαιο ίσως είμαι πολλών αλλά κυρίως είμαι έρμαιο τέτοιων στιγμών.

Στιγμών μουσικών που το πεντάγραμμο γεμισμένο από σχηματάκια περίεργα μπορεί να μου επηρεάσει τη ζωή στην πράξη, να με κάνει να ξυπνήσω άλλος άνθρωπος. Στιγμών που λίγα γραμματάκια, ελληνικά ή ξένα, γραμμένα με τρόπο κατανοητό όπως θέλω εγώ μπορούν να με κάνουν να κλάψω εκεί που χαίρομαι αλλά και το ανάποδο. Ευχή για το ανάποδο, αντευχή γι αυτό. 

Τα τραγούδια λοιπόν που δεν θέλω να ακούσεις μήπως και σε κάνουν και αλλάξεις γνώμη για όλα αυτά που αποφάσισες ή αποφασίζεις σιγά σιγά. Αυτά θα φταίνε για όλα. Ανθρώπινοι ήχοι που θυμίζουν, που ανακαλούν, που σε σοβαρεύουν ξαφνικά ή που σε κάνουν να αφεθείς σε λάθος κατευθύνσεις. Φοβάμαι τόσο τα τραγούδια αυτά, τόσο τη μουσική.. όσο ακριβώς την αγαπάω.

Η μεγαλύτερη πληγή σε ζωή και θάνατο, η μουσική μου.

Η μουσική των πληγωμένων, των παραστρατημένων, των παράλογων ή των λογικών, που σου επιβάλλουν να κάνεις ή όχι αυτό που είχες αποκλείσει ή αυτό που ανδρώνεται σιγά σιγά μέσα σου. 

Απ τη μια εύχομαι να είσαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που δεν γίνεται να επηρεαστούν από ένα μόνο τραγούδι και να αλλάξουν ξαφνικά ζωή.

Από την άλλη εύχομαι να μην είσαι.

 

καλή μέρα

αλέξηςπ

 

Advertisements

~ από alexpan στο Δεκέμβριος 19, 2012.

2 Σχόλια to “μέτρα τα λόγια μου σαν του ασώπαστου παραλογή”

  1. Και δυστυχώς είμαι στην καταραμένη κατηγορία του επηρεασμού… Πολυυυ ωραίο!

  2. Και εσύ κερασμένος ;;; και εγω και ο φίλος μου ο μπίλυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: