Και θα χαζεύω της μοναξιάς τα καμώματα δε θα γυρεύω συντροφιά τα ξημερώματα

σκεφτηκα να φτιαξω αλλο μπλογκ. να το κανω ιδιωτικο η να το κλεισω. να σταματησω να μιλαω και μονο να σκεφτομαι. να σταματησω να δινω τροφη σε αυτο τον κοσμο μου εδω. να δινω χρωμα σε κατι ανυπαρκτο. λογικο. να γιατι ολοι οι λογικοι δεν εχουν μπλογκ. ολοι. οπως κι εσυ. ερωτευμενη βεβαια αυτη την εποχη αλλα λογικη. πως γινεται αυτο αραγε. πως γινονται πολλα με σενα. ουστ ομως. αυτο ειναι αλλο θεμα.

οταν οι κοσμοι συγκρουονται, μπαινει ο ενας μεσα στον αλλο, καλο ειναι να καταστρεφεις καποιον για να επιζησει ο δευτερος.. αλλα αληθεια, τι νοημα εχει τοτε ο κοσμος που εμεινε?αυτος που προστατευσες? δεν εχει μεσα του κατι υποκριτικο? δεν ειναι ελλειπης εως ψευτικος? δεν γινεται να σβησω ενα κοσμο επειδη κανεις το λαθος να τον φερνεις και να τον αναμυγνυεις με μενα και τον κοσμο αυτον που πατω. πατω και πεταω μαζι. αλλα αερας και γη διαφερουν. οσο αυτοι οι κοσμοι μου.

μεγαλωνω και δυσκολευομαι ολοενα να το κανω αυτο. να εκθετω τους κοσμους μου ολους. να δειχνω τη διττη μου σκεψη και ζωη. την δικη μου και την δικη μου. προσπαθω να μην σταματαω ποτε. κι ευχομαι. ευχομαι να αφησεις, να αφησετε τον κοσμο μου αυτο ησυχο. να υπαρχει. εχω ορκιστει πολλες φορες οτι δεν θα γραψω αλλο εδω γιατι παντα θα γινεται αυτο. αυτη η αναμιξη. πριν χρονια διαβαζες κι εκλαιγες, πριν χρονο εμπαινες να δεις τι θελω να σου πω οταν πεταω κι οχι οταν παταω στο χωμα μαζι σου, πριν πολυ καιρο με ερωτευτηκες απο εδω μεσα, πριν μηνες εκλεβες κατι απο μενα για να εχεις νεο μου, πριν μερες μπερδεψες το τοτε και το τωρα ανεπανορθωτα.. και θα γινεται για παντα κατι που ποτε δεν ηθελα και παντα το ονειρευομουν. να ζεις εσυ εσυ εσυ κι εσυ μεσα μου λιγο, να νιωθεις κατι να σε χτυπαει απο μεσα προς τα εξω και να βγαινει σαν λεξεις, σαν σκεψεις, σαν αλεξης.

μονο μουσικη και λεξεις εχει εδω μεσα κι ανοιξε με να δεις. δεν εχω κατι μυστικο και δεν φοβαμαι για κατι μυστικο που μπορει να εχω. γι αυτο εγω θα μαι δω. και εδω. κλεψε λιγο απο μενα και γαμησου αλλου. δεν πειραζει. κι αυτο μεσα στη λογικη σου ειναι. την ηλιθια αυτη φιλοσοφια που κουβαλας και θα κουβαλας. ηλιθια και η δικη μου να γραφω εδω και να αναμυγνυεις εσυ. πραγματι. αλλα ναι. κλεψε αλλο λιγο απο μενα και ζησε αλλου. εγω δεν ειμαι για να ζεις μαζι μου.

εγω εδω γεματος λεξεις να πω και μουσικες να κλαψω, θα γραφω γιατι μονο αυτο ξερω να κανω. θα τραγουδω για αγαπες, για κοπελες, για ιστοριες, για φαντασιες, για ηλιθιους, για φιλους, για «φιλους», για μενα και για σενα. δεν καταστρεφω την γη μα ουτε τον αερα που με χτυπα αυτη τη στιγμη. τον φοβαμαι αλλα οχι. τον χρειαζομαι.

κλεψε κατι απο δω κι απο μενα και κρατα το μεσα σου μαζι με ο,τι αλλο θελεις μεσα σου αυτο τον καιρο. «γι αυτο σου λεω.. σημερα ειμαστε αυριο δεν ειμαστε»

αλεξηςΠ

Advertisements

~ από alexpan στο Ιουλίου 1, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: