ο μουργος που δεν υπηρξε ποτε

σε ειδα για πρωτη φορα εκει γυρω στα τριαντα, ουτε που θυμαμαι ακριβως πια, οταν παντως ο ανθρωπος υποτιθεται οτι πρεπει να σοβαρευτει και να ζησει λιγο πιο ωριμα. εσυ μικροτερη καθοσουν τωρα εκει τρια μετρα μακρυα μου και απεναντι μου και μιλαγες καθε φορα με μια απο τις τρεις φιλες σου. ερχομενη στο γνωστο σαν το σπιτι μου μερος εκεινα τα χρονια, δεν μπορουσα να μην προσεξω τα ομορφα ποδια και τα μεγαλα στηθη σου, που ομως ηταν κλεισμενα μεσα σε ενα πολυ απλο ερυθρολευκο μπλουζακι. οταν εκατσες ομως, σε κοιταξα. στα ματια. και οταν εντελως τυχαια με κοιταξες κι εσυ.. τα μαλλια της πρωτης μου αγαπης, τα χειλη με την ιδια γραμμη οπως της μεχρι τοτε μεγαλης μου αγαπης και μια απλοτητα στα ματια σαν της κοπελας εκεινης που λιγα χρονια πριν προσπαθησε να με κανει ανθρωπο.

δεν θα τον ξεχασω ποτε το σκυλο σου. τον σκυλο μας! δεν μου αρεσε οταν τον πρωτοειδα, ηταν ασχημος! αλλα θα τον ευγνομωνω γιατι ευτυχως ηταν εκει οταν σε πρωτοειδα. ηταν ο λογος που εκανα τα τρια αυτα μετρα. κι εσκυψα και χαιδεψα τον μουργο μας! τον θυμαμαι τωρα, να τον θαβουμε στον κηπο σου και να κλαις στην αγκαλια μου, να σου χαιδευω τα κατσαρα μαλλια σου και να σου λεω οτι ειμαι εδω και να μην μου φοβασαι για τιποτα. και ημουν εκει χαρη στο μουργο μας!

και σου ειπα οτι εχω κι εγω δυο κι εφερα το ενα, το μικρο. και τα πηγαμε βολτα και το βραδυ πηγαμε μονοι μας βολτα. κι ετυχε να σαι ελευθερη και να μαι ελευθερος, τι ομορφη τυχη, και να φιληθουμε. και λιγο καιρο αργοτερα εκοψες το καπνισμα για μενα κι εγω τη ζωη χωρις τονους που εκανα μεχρι τοτε για σενα. και με τοσους τονους σε καθε μου κομματι πια, τα συγχωρεσα ολα απο ολες, τα ειδα ολα με ευτυχια. ευτυχια! μου χαρισες την ευτυχια! το πιο μεγαλο δωρο που μου εδωσαν ποτε, το πιο ανεκτιμητο!

και σχεδον με το παιδι μας το πρωτο παντρευτηκαμε και τα επομενα τριαντα χρονια δεν καταλαβα καν πως περασαν. και ολες οι αγαπες ηταν ομορφες αλλα εσυ ησουν τελικα η ζωη μου. και δεν θα μπορουσα να ονειρευτω πιο γεματη ζωη, γεματη με απ ολα -παθη, ζηλειες, θυμους,μεγαλες κουβεντες, ερωτες, αγαπες, σεξ- γεματη με σενα. ποιος να περιμενε οτι ο μουργος θα μου χαριζε τη ζωη που εζησα μαζι σου. δε θα τον ξεχασω ποτε, κι εσενα δε θα ξεχασω ποτε και δε θα σταματησω να σ ευχαριστω που χωρις να το ξερεις με εκανες να ζησω ξανα, για πρωτη φορα, αυτα τα τριαντα χρονια. τωρα, χωρις να με ξερεις θα γυρισω παλι πισω και θα ζησω αλλη μια φορα, μια δευτερη, τα ιδια. τα πραγματικα τριαντα χρονια. πρωτη παντα ερχεται η ουτοπια στο μυαλο μου. πρωτα παντα -παντα- πεταω. μετα γυριζω εκει που ημουν και περπαταω. ας περπατησω λοιπον στο τωρα. ας μη βιαζομαι

 

ελπιζω να μην πεθανει ποτε ο μουργος μας! ο μουργος σου..

αλεξηςπ

Advertisements

~ από alexpan στο Αύγουστος 26, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: