μια μυρωδια κι ενα κλαμα σου

Ηταν μπροστα μου αλλα δεν την κοιταζα. Σχεδον μονο το προσωπο της σε ολο μου το οπτικο πεδιο αλλα δεν την κοιταζα. Ειχα απλα βρει ενα σημειο να μενουν ανοιχτα τα ματια μου. Μια μικροσκοπικη γραμμουλα στο δεξι της μαγουλο. κοιμοταν. η με ξεγελουσε.

Ενιωθε οτι ακομα δεν ειμαι ηρεμος, οτι δεν ειναι ωρα μου ακομα να κλεισω κι εγω τα ματια. Τα ανοιξε λοιπον αυτη και με ειδε. καμια αποκριση εγω. ανοιχτα κολλημενα ματια στο μαγουλο της. 

«Τι σκοτεινο σκεφτεται αυτο το μυαλουδακι?» και μου χαιδεψε τα πολλα πια λυτα μαλλια μου. Μου πηρε δυο δευτερολεπτα για να χαμογελασω, χωρις να την κοιταξω καταματα να χωθω στο λαιμο της. Ηθελα την αγκαλια της εκεινη την ωρα αλλα ηθελα και να μην με βλεπει. Γιατι καταλαβαινε. Μ’ ενα φιλι στο λαιμο και μια μου χαζομαρα καναμε και οι δυο οτι το ξεχασαμε. Με συνεφερε και δεν ηθελε να με πιεζει. Αυτο σημαινει οτι το ξεχασαμε.

Αλλα δεν ηταν σκοτεινο. Το μυαλο μου, λεω, δεν ηταν σκοτεινο. Ηταν γεματο. Γεματο απο πραγματα που δεν θελω να τα βγαλω απο εκει μεσα. Δεν ξερω, ανθρωποι, πως το κανετε αλλα εγω δεν το κανω. Το αρνουμαι. Αρνουμαι να ξεχασω οτιδηποτε, οποιαδηποτε. Αρνουμαι στο μυαλο μου να χωρισω με οποια κι αν εκανα κατι σε ολη μου τη ζωη. Ενα μερος της, μια μυρωδια κι ενα κλαμα της παντα θα ναι εκει μεσα να με βαραινει λιγο ακομα. Απλα λιγο ακομα. Και καθε φορα, το ξερω, θα λεω τι ειναι λιγο βαρος ακομα μπροστα της? Και μπροστα στα τοσα που μου χαρισε? Αστην. Αστην να ζει και να υπαρχει μεσα μου. Εχει να μου πει ακομα κατι. Αστην.

Δεν ηταν σκοτεινο. Βαρυ ηταν. Το βλεμα μου ηταν βαρυ. Το κεφαλι μου επισης. Δεν ειναι πως δεν θελω να κοιμαμαι νωρις, το βαρος αυτο δεν μ αφηνει ευκολα ομως. Με πιεζει. Ειδικα τετοιες ωρες που ολοι οι ηλιθιοι φιλοι μου κοιμονται και δεν εχω καποια μαλακια να πω η να μου πουν. Με πιεζει η ομορφια αυτων που εζησα, και η ομορφια αυτων που ζω προστιθεται και μεγαλωνει ολοενα το βαρος. Και δεν θελω τιποτα να μη ζησω και τιποτα να αφησω πισω. Και τα παιρνω ολα μαζι μου. Ολα τα παιρνω μαζι μου. Ανηθικα τα αφηνω πανω στο υπερδιπλο σου κρεβατι και μου γαργαλουν τα ποδια και το μυαλο οταν κοιμασαι. Εχω το θρασσος να κοιμαμαι στο κρεβατι σου και να ονειρευομαι καποια οχι δικη σου ομορφια που υπηρξε η δεν υπηρξε ποτε. Ποσο ανηθικο μα αληθινο. Δεν εχω καμια ιδεα πως το κανουν αυτο να μη συμβαινει οι αλλοι ανθρωποι.

«Αν πεισεις τον εαυτο σου πως κατι δεν υπαρχει, ε τοτε δεν υπαρχει» Δεν θα το παθεις ποτε αυτο να ξερεις. Σκεπασε το οσο θες εσυ που προσπαθεις να πεισεις τον εαυτο σου μια τετοια μαλακια. Σκεπασε το με οσα μπαζα θες. Ενας σεισμος η μια δυνατη βροχη θα το ξεθαψει. Θα λαμψει ο θησαυρος που καποτε ειχες βρει και πια απλα τον θυμασαι. Τον θυμασαι γιατι ξεθαφτηκε παρα τις πολυχρονες και πολυχρωμες προσπαθειες σου. Εριχνες μπαζα με χρωματα αλλα η λαμψη τετοιων ομορφων στιγμων δε φευγει ποτε. Μην τις αρνεισαι. Μη μου το πεις ποτε οτι κανεις κι εσυ το ιδιο με μενα, μα μην τις αρνεισαι. Ειναι δικες σου, κρατα τες και ζησε με αυτες, αυτο εισαι. Αυτο που σε κανει μοναδικο ανθρωπο, αυτο ειναι. Οι θησαυροι του καθενος ειναι παντα αλλοι, γι αυτο ειμαστε παντα διαφορετικοι μεταξυ μας.

«Να μην αρνεισαι αυτα που σε εκαναν αυτο που εισαι.» Θα υπαρχουν παντα στο κεφαλι σου. Θα σε βαραινουν παντα. Προσθεσε ο,τι θεωρεις πολυτιμο ακομα κι αν ειναι να πεθανεις απο το βαρος. Να σε πεθανει αυτο το ιδιο το βαρος του θησαυρου σου. Νιωθω, πια, πιο πολυ το βαρος και την κουραση της ζωης. Μ αρεσει που η κουραση αυτη ερχεται παντα με στολιδια, χρυσα χρωματα και λαμψεις του θεου του ιδιου.

Η κουραση που ειδες στα ματια μου δεν ηταν σκοτεινη. Ηταν η ανηθικη, η απαραδεκτη εμμονη μου να αφηνω ελευθερους τους τοσους θησαυρους που μαζεψα στη μιζερη ζωη μου.

Τα χρυσαφια σου ηδη κανουν παρεα μαζι τους.

αλεξηςπ

Advertisements

~ από alexpan στο Οκτώβριος 8, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: