χορευες

κλεινω τα ματια μου και βλεπω ξανα τα χερια σου στον αερα να προσπαθουν να κανουν μια ρυθμικη κινηση. Δομικα ειναι φυσιολογικα αλλα τα κρατας σε μια περιεργη θεση, σαν συνεχεια τεντωμενα, σαν μωρου. το τραγουδι παιζει δυνατα κι εσυ χαιρεσαι, τα χερια σου ψηλα, οσο ψηλα μπορουν να φτασουν απο το αναπηρικο σου καροτσακι. Ερχεται ο φιλος η ο αδερφος η ο φυσιοθεραπευτης σου και τα πιανει κι αρχιζει να χορευει γυρω απ το καροτσακι. Κι εγω μπηγω τα κλαματα. Μεσα στο χαρουμενο νησιωτικο ρυθμο του θαλασσινου, κλαιω και καρφωνω τα ματια μου στο χορευτικο με τα χερια σου. Σ ευχαριστω που με εκανες να κλαψω. Για κατι αλλο. Για κατι εξω απο τα προβληματα που και καλα εχω εγω. Για κατι εξω απο την κοπελα μου που τσακωθηκαμε. Εξω απο τον αλητη που προκαλει μικρους σεισμους στο σπιτι μου με τη μουσικη του καθε σαββατοκυριακο. Σ ευχαριστω που με εκανες να κλαψω..

Η βιολετα διπλα μου το καταλαβαινει καποια στιγμη, χαμενη σε δικες τις σκεψεις και προβληματα και δικους της ρυθμους. και με παιρνει αγκαλια. Δε μπορω καν να συννενοηθω απλα κλαιω. Βλεπω τη χαρα δωσμενη μεσα απο σας και κλαιω. Γιατι ισως τετοια χαρα δε θα μπορεσω ποτε να παρω εγω οσο στεκομαι ορθιος και υγιης. Και με ποναει η καρδια, το στομαχι η η μεση μου μερικες περιοδους και λεω παει θα παθω κατι κακο. Μαλακα. Και με παραταει ο συντροφος μου γιατι τσαντιστηκε απο κατι που εκανα λαθος και λεω παει δε θα αντεξω. Μαλακα.

Σ ευχαριστω. Και σενα και σενα κυρια που δεν καταλαβαινεις γιατι αλλα χορευεις. Εξω απ το ρυθμο. Κατι κρατας στα χερια σου και σαν να ειναι δυο ανθρωπακια σε καθε παλαμη σου που χορευουν κι ερωτοτροπουν. Σ ευχαριστω για το θεαμα. Αυτο ειναι κατι πρωτογνωρο σε συναυλια. Μεσα σε δευτερολεπτα αρχισα να κλαιω. Καθε που χορευατε, ενας απο σας, βουρκωνα. Να δωσω ματαια ολα μου τα λεφτα, σκεφτηκα. Να παω εκει να πω κατι, σκεφτηκα. «Να το θυμασαι για παντα» μου απαντησα. Αυτο μονο. Απλα να θυμασαι. Γιατι εκλαιγες. Καθε φορα που σου συμβαινει κατι κλεισε τα ματια σου και κοιτα.. Τα δυο χερια τα καρφωμενα στο αναπηρικο καροτσακι πως χαιρονται. Κοιτα ηλιθιε τι ειναι ζωη κι ευτυχια. Και δυστυχια μαζι. Ουτε το ενα μπορεις να νιωσεις οσο κι αν κλαις που τσακωθηκατε ουτε το αλλο οσο κι αν νιωθεις την αγαπη.

Σας ευχαριστω ολους και ολες. Δεν το περιμενα ποτε αυτο. Μια μεγαλη εκπληξη. Εξω απο αγαπες, απο ερωτες, απο τσακωμους και λογια και ανθρωπους μου που με παρατανε. Πολυ πιο μεγαλο ολο αυτο. Σας ευχαριστω για την εκπληξη που με εκανε να κλαψω και να μη μπορω να σταματησω. Η Ζοζεφινα μου μπορει να νομισε οτι κατι θυμηθηκα. Καποια παλια ιστορια, κατι που θα θυμαμαι παντα. Το παθαινει συχνα και αυτη και με την αγκαλια της εδειξε οτι το καταλαβαινει. Αλλα ποτε δεν της το ειπα τον πραγματικο λογο. Τωρα που εχω προβληματα μαζι της κλεινω τα ματια. Και εκτος απ τα ματια της να με κοιτουν σα μικρου παιδιου την νυχτα που ποθει τη συνεχεια του παραμυθιου που σκαρφιζομαι, βλεπω και τα χερια σου..

Δυο παλαμες με δακτυλα περιεργα βαλμενα, ρυθμικα να ζουν τη μουσικη του θαλασσινου.

Σ ευχαριστω και δακρυζω

Σ ευχαριστω και ζω

αλεξηςΠ

Advertisements

~ από alexpan στο Ιουλίου 11, 2014.

Ένα Σχόλιο to “χορευες”

  1. ΩΡΑΙΟ! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: