και η θαλασσα?

να λυγισουν τα δεντρα. να σηκωθουν τα νερα. να θεριεψουν τα κλαδια. να μας πλημμυρισει ο ποταμος.

η μουσικη ειναι αναγκη δικη μας. και ολα αυτα δικες μας αναγκες. η φυση εχει τη δικη της μουσικη που προσπαθουμε απο οταν βρεθηκαμε τυχαια εδω να μιμηθουμε. κι απο ζηλεια παιζουμε, ακουμε και τραγουδαμε μουσικες μπροστα στη φυση. Γιατι την ηρεμια του δεντρου ποτε δεν θα φτασουμε. τη γαληνη του βραχου ποτε. Το κελαρισμα του ποταμου δεν μπορει να το παιξει η φλογερα μου, το μπουμπουνητο της αστραπης τα ντραμς σου.

ο,τι κι αν κανουμε καρδια μου, για μας γινεται. Για να νιωσουμε οτι κατι κανουμε στη φυση. οτι κατι αλλαζουμε. οταν περναμε απο κει και ετσι πιστευουμε, αυτη γελαει. Τα δεντρα μας κοροιδευουν σιωπηλα, γιατι σεβονται την αναγκη μας. Το ποταμι απλα αδιαφορει και συεχιζει να κυλα. Οι βραχοι μονο τσαντιζονται με την παρουσια μας και μας το δειχνουν με την τρομακτικη τους οψη!

Ολα ειναι τελεια εκει, εσυ κι εγω δεν μπορουμε να κανουμε κατι καλυτερο. Και μονο που περπαταμε αναμεσα στη χλοη και τα πουρναρια, ειμαστε μικρα μιασματα που μας ανεχονται. ποσο μαλλον αν τραγουδησουμε. Η καλη μας φωνη δεν πιανει τιποτα εκει. Ειναι ανθρωπινη.

Τα δεντρα θα λυγισουν αν το θες εσυ, και το ποταμι θα σηκωθει να φτασει στα ποδια σου γιατι το θες εσυ. Δεν εχει καμια αναγκη.

Οι αναγκες ολες ειναι δικες μας. Τις μεταφερουμε εκει και καποιες τις εκπληρωνουμε. Η μουσικη φτιαχτηκε γι αυτο το λογο. Ειναι μια απο τις πολλες αναγκες μας. Ειναι το βασανο που σε κανει να κλαις αλλα το επιζητας. Το εχεις αναγκη. Καποιες αναγκες μου εμειναν στις κολυμβηθρες. καποιες πιαστηκαν απο ενα κλαδι πανω απο το ποταμι, καποιες εσβησαν οταν βουτηξα τα ποδια μου στο κρυο, γλυκο νερο του Βοιδοματη. Καποιες εμειναν μαζι μου. Δεν εφτασε το βουνο ολοκληρο για να τις θρεψει. Ετσι συνεβη και σε σενα, ετσι και σε καθε ανθρωπο. Ακριβως για αυτο, επειδη ειμαστε ανθρωποι.

Η μουσικη. Εσυ. Και οι υπολοιπες αναγκες μου γυρισαν μαζι μου πισω.

μακαρι το θροισμα των φυλλων να μου εφτανε.

μακαρι το κελαρισμα του ποταμιου να σου εφτανε.

μακαρι καποια στιγμη να φτανουμε ο ενας στον αλλο.

 

 

αλεξηςπ

Advertisements

~ από alexpan στο Σεπτεμβρίου 5, 2014.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: