βρώμα κάτω απ τη βρώμα

πως αισθάνεστε τώρα που γίνατε πολλοί? οι άνθρωποι που δεν ενδιαφέρεστε τι έμεινε πίσω σας και με μια άγρια χαρά τρέχετε αντίθετα? οι «άνθρωποι» που είπατε την τελευταία σας κουβέντα και σαν παράσιτα στον ίδιο τόπο που μ αγαπήσατε χαμογελάτε σε παλιότερες από μένα υπάρξεις? αυτή η γαλήνεια ατμόσφαιρα αναμεσά μας δεν δημιουργήθηκε ποτέ. Αυτό το αληθινό. Πάντα στο ψεύτικο, στο τυπικο, στο «καλησπέρα». μα ΑΚΡΙΒΩΣ λόγω των παλαιότερων υπάρξεων από μένα δεν δημιουργήθηκε. κοίτα το τώρα. Πως αισθάνεστε τώρα?

Φτάνει η κακομοιριά μου ή επιζητάτε κι άλλη? Έχει νόημα το ποιος είμαι ή κάλλιστα θα ανοίγατε το στόμα σας διάπλατα για κάποιον που ξέρω και με ξέρει, που κάποτε ήπιαμε μαζί μέχρι θανάτου και του λεγα για σενα χωρις να σε ξερει?και το ανοίγετε τόσο καλα που ζηλεύω -να δω που θα το ξαναβρείς αυτό έλεγες, κι όμως βρηκα. φτάνουν μια ντουζίνα λέξεις του με ωραία χροιά για να σας γαμήσει ή υπάρχει και η ιστορία μας που σας βάζει σε σκέψεις? σιγά μη σ έβαλε σε σκέψεις. τίποτα μπροστά στην κάβλα ενός ωραίου μουσικού που ξέρει να μιλά μέσα απ το αλκοόλ. πως αισθάνεστε τώρα.

Πως αισθάνεστε τώρα? τώρα που  αποζητάς ξανά παρέα όπως αποζήτησες εμένα τότε στο τέλος εκείνου του καλοκαιριού. με τον ίδιο τρόπο δε βρήκες άραγε? γιατί να μη βρηκες. τόσο ωραία, ξένη γκόμενα. γιατί να μη βρήκες. έτσι εμένα βρήκες. για κάποιο δικό σου λόγο ξανά θα ψάξεις με τον ίδιο τρόπο, θα χωθείς πάλι κάτω από την άμμο να μη βλέπει καλά η ψυχή σου και όταν φυσήξει πολύ και ξεθαφτεί, απ τη ντροπή σου θα τρέξεις. θα ψάξεις ξανά αντί να μάθεις να συγχωρείς. θα βρεις λόγους να μην προσπαθήσεις και να τρέξεις στο φευγιό σου, προσβάλλωντας, φτύνοντας πίσω σου. αντί να συγχωρήσεις. αντί να μάθεις ν αγαπάς. Θαρρείς αγάπησές με. τον εαυτό σου αγάπησες. που ΟΛΑ του τα συγχωρείς αλλά τίποτα στους άλλους. και όλα πάλι απ την αρχή. πραγματικά, πόσους τέτοιους κύκλους έχεις κάνει? αναρωτιέμαι μερικές φορές. έτρεμα ότι θα ταν εκατοντάδες. τώρα δεν τρέμω ακόμα κι αν είναι εκατοντάδες. κάνε άλλους τόσους. κι άλλους τόσους. θα δεις. αυτό που θα σε σώσει είναι να συγχωρείς. όχι να κρύβεσαι, όχι να υποκρίνεσαι. όχι να υποκρίνεσαι. όχι να υποκρίνεσαι. στον εαυτό σου περί προσπάθειας. υποκρισία προσπάθειας. οι προσπάθειες σου αρκούνται στους τωρινούς κύκλους στις καβάτζες. καβάτζες. δική σου σιχαμένη λέξη. μα σου αξίζει. όπως ήμουν κι εγώ μέχρι εκείνο το καλοκαίρι. τώρα καταλαβαίνω. το ξερα, αλλά τώρα καταλαβαίνω

Κι όλα αυτά αξίζουν να έχουν γραφτεί για μένα όταν σκότωνα άλλες ψυχές. Και τις θυμάμαι όλες τις ψυχές που σκότωσα.. κατώτερα όντα. και κατώτερο εγώ από σας. έτσι υποτίθεται. ο ένας σκοτώνει τον άλλο και τρέχει να φύγει πριν βγει αίμα, πριν βρωμίσει το πτώμα. αν η ισορροπία στα κακά που έκανα ήρθε έτσι, ας είναι. Αλλά η ισορροπία θα έρθει για όλους. Το ακούτε «άνθρωποι»? Εσείς που βρίσκετε μια άγρια χαρά στο να σκοτώνετε. Να θυμάστε. Η ισορροπία θα έρθει κάποια στιγμή για όλους. ελπίζω σ αυτό. ίσως απλά να ναι ένας μύθος που έφτιαξαν οι κατώτεροι για να αισθάνονται καλύτερα όταν ζουν την αδικία και να μην έρθει ποτέ για σας η ισορροπία. Ίσως να σκοτώσετε κι άλλες ψυχές στο διάβα σας χωρίς καν να το καταλάβετε ή ακόμα τροφοδοτώντας έτσι τη ζωή σας. ίσως όμως να έρθει η καριόλα η ισορροπία και για σας κάποτε. απλά ίσως.

Advertisements

~ από alexpan στο Απρίλιος 23, 2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: