το χειρότερο δώρο γενεθλίων

το χω και αυτό σε εικόνες. ακόμα και αυτό. μαζί σου έχω τόσες εικόνες και μικρά κλιπς απλώς κλείνοντας τα μάτια μου. τα περισσότερα δεν ντύνονται πια με συναισθήματα, απλά υπάρχουν. σα να βλέπω κάποιους που δεν τους ξέρω, οπότε πως να νιώσω. Κάποια έχουν έντονα συναισθήματα. αν πρέπει να διαλέξω ποια υπερνικούν θα ήταν τα κακά. Από ουδέτερα έως κακά. όμως τελικά αυτά που λέμε «κακά» – ο θυμός, η περιφρόνηση, η ειρωνία, η απάθεια, η απέχθεια, η αδιαφορία- ίσως τελικά να ναι ο σωστός τρόπος να βλέπει κανείς τα πράγματα. πράγματα σαν και αυτά. πράγματα.

τα δώρα είναι πράγματα. γι αυτό και δε μ αρέσουν ίσως. ίσως απλά να το λέω για να φανώ πιο βαθύς από σένα. πάντως τα πραγματικά δώρα είναι ακριβώς αυτό που δε μπορεί να αγοραστεί. μπορεί να συμβολίζεται μέσα από κάποιο πράγμα. αλλά αυτό που κουβαλάει μέσα του έχει την αξία του δώρου, όχι τα μόρια που το απαρτίζουν. αυτό που δεν είναι καν μόρια. το άυλο. Ακριβώς για αυτό το λόγο τα δώρα που έχουν σημασία στη ζωή σου είναι μόνο των δικών σου ανθρώπων. αυτών που αγαπάς. ένα πουκάμισο που σου πήρε μια θεια σου ή ένα πορτοφόλι που σου έφερε μια γνωστή, πλέον σε αφήνουν παγερά αδιάφορο. κάπου σκονίζονται, παλιώνουν και απλά υπάρχουν. το δώρο που έχεις ακόμα είναι αυτό που προστέθηκε μέσα σου όταν ένας δικός σου άνθρωπος έκανε την κίνηση και στο έδωσε. αυτό που ένιωσες εκείνη τη στιγμή. η συγκίνηση για μια ζωγραφιά δική της, η χαρά για ένα τρόπο να εκφράζεσαι, η ευτυχία μιας μόνο φράσης της.

αυτά είναι τα δώρα που μένουν. ο χειρότερος συνδυασμός για δώρο θα ταν ένα πράγμα χωρίς ψυχή, χωρίς λόγο ύπαρξης από έναν από αυτούς που λέμε αγαπημένους ανθρώπους. ο συνδυασμός ενός αγαπημένου σου ανθρώπου να σου δίνει σαν δώρο ενα πράγμα, ένα σκέτο πράγμα χωρίς ψυχή, θα ταν και ο λόγος να αναρωτηθείς γιατί ακριβώς αυτός είναι ένας από τους πιο αγαπημένους σου ανθρώπους.

το πιο αποτυχημένο δώρο μου έχει ήδη δωθεί. πολλά χρόνια πριν. και σχεδόν σε κάθε γενέθλιά μου το θυμάμαι. και ήταν ακριβώς αυτός ο συνδυασμός. κάπου θα υπάρχει, μα δεν έχω ιδέα. αν το δω απλά θα χαμογελάσω πικρά και θα το κρύψω, θα το χαρίσω. Γιατί αυτά τα δώρα ναι! χαρίζονται. χαρίζονται για να μη γυρίσουν πίσω ξανά.

όταν ήμουν μικρός, νέος στη δουλειά μου, είχα ένα σιχαμένο διευθυντή. κάτι σαν διευθυντή. ένας χοντρός, γλοιώδης άνθρωπος γυρνούσε από τάξη σε τάξη και απλά έμπαινε μέσα για να πει κάτι που το θεωρούσε εκείνη τη στιγμή σημαντικό. Είμαι σίγουρος πια πως ούτε και αυτός το θεωρούσε σημαντικό, απλά ήθελε να νιώθει έτσι. Το σακάκι, το άρωμα και το προσεγμένο μουστάκι ήταν κομμάτι αυτής της σημαντικότητας που από μέσα του έλειπε. Σε ένα μίτινγκ προσπάθησε να μάθει και σε μένα πως να πουλάς την πραγματική σου αξία για χάρη της εικονικής αξίας, αυτής που για τον ίδιο – και για τους περισσότερους ανθρώπους όπως καταλαβαίνω ακόμα καθημερινά- είναι πιο σημαντική. Μέσα σε όλες τις άχρηστες συμβουλές του, σχεδόν εντολές, ήταν και η τσάντα στην οποία θα έβαζα τα έγγραφα και τα βιβλία μου. «Μια δερμάτινη τσάντα, μαύρη, σοβαρή, θα δείχνει ότι είσαι καλός καθηγητής. πρόσεχέ τα αυτά, θέλω να σαι σένιος, ωραίος.» Την ξέρω την απάντησή μου αν μου το έλεγε σήμερα. «Δε φαίνεται από εκεί η αξία μου αδερφέ μου. επειδή το έχεις μπερδέψει εσύ μην προσπαθείς να μπερδέψεις κι εμένα σε αυτό.» Φυσικά αν επέμενε θα του εξηγούσα ότι είναι μαλάκας, απλά λέγοντάς του «ε είσαι μαλάκας!». αλλά ήμουν μικρός ακόμα. Και απλά ψέλισσα κάτι. Σίγουρα δε θα έπαιρνα δερμάτινη τσάντα. Έλεος, απλά θα περίμενα να το ξεχάσει! Σιγά. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο το έκανα και με την επίσημη ένδυση στις δημόσιες υποχρεώσεις. Απλά πήγαινα, μετά οι ανώτεροι έκαναν παράπονα για το ντύσιμο μου και μετά τέλος. Και την επόμενη φορά πάλι τα ίδια. Ε όχι να φοράω και γραβάτα ή να γυρνάω στους διαδρόμους με δερμάτινη τσάντα με λουράκι και γυαλισμένο δερμάτινο χερούλι!! Το βράδυ της ίδιας μέρας που ο αρχίδας με «συμβούλεψε» να πάρω μια τέτοια τσάντα, γιατί έτσι αξιολογείται η αξία του ανθρώπου, βρέθηκα με την τότε κοπέλα μου ως συνήθως. Οργισμένος φυσικά και χωρίς να έχω ηρεμήσει, αφού δεν έβρισα τον μαλάκα και ως καλό παιδί κρατήθηκα, της είπα όσα έγιναν. Ακόμα πιο έντονα και εκνευρισμένα από όσο τα γράφω εδώ. Ήταν αρχή της ακαδημαϊκής χρονιάς, μια ημερομηνία κοντά στα γενέθλιά μου, κάπου στην αρχή του Σεπτεμβρίου.

Αν έφτασες μέχρι εδώ, σίγουρα έχεις φανταστεί το χειρότερο δώρο γενεθλίων που μου έκαναν ποτέ. Το βράδυ των γενεθλίων μου λοιπόν, γυρνώντας με το αυτοκίνητο σπίτι της, λίγες μέρες μετά από όλα αυτά, η κοπέλα μου – σημαντικότατος και ίσως ο πιο αγαπημένος μου άνθρωπος εκείνη τη στιγμή- μου έδωσε το δώρο μου μετά από μια σίγουρα ωραία βραδιά που όμως την έχω ξεχάσει. Όμως ποτέ δεν ξέχασα την στιγμή που άνοιξα, όλο χαρά και προσμονή, το δώρο της. Ακόμα ένα κλιπάκι για τη συλλογή μου.Μπορώ να το δω ξεκάθαρα και να νιώσω ακριβώς όπως και τότε κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου και το σκέφτομαι.Η τότε απάθειά της στην ιστορία μου, που με σιγουριά πλέον μπορώ να πω ότι δεν άκουσε καν παρόλη την οργή και το θυμό μου, έγινε το βασικό συναίσθημα που έχω όταν ανακαλώ τέτοιες στιγμές από τότε. Μαζί με μια μικρή δόση απέχθειας για τους ανθρώπους. γενικά.

Από μια μεγάλη, χάρτινη σακούλα έβγαλα έκπληκτος μια μαύρη, δερμάτινη τσάντα. Με δερμάτινο λουρί για να την κρεμάω στον ώμο και γυαλισμένο δερμάτινο χερούλι. Προφανώς είχε ακούσει μόνο την περιγραφή  αυτού του αντικειμένου από όλη την ιστορία, χωρίς να έχει καταλάβει ότι ήταν ακριβώς το αντικείμενο που θα απεχθανόμουν να είχα πάνω μου οπουδήποτε, και ειδικά στη δουλειά μου, αφού θα καταντούσα ίδιος με αυτό το γλοιώδες πράγμα που αυτοαποκαλούνταν διευθυντής μας

«για να δείχνεις κι εσύ σένιος στη δουλειά, όπως ήθελες!» μου είπε χαμογελώντας, όλο χαρά. Την ευχαρίστησα προσπαθώντας να κρύψω το συμπέρασμά μου για εκείνη, που μόλις είχα βγάλει μέσα σε ένα κλάσμα δευτερολέπτου. Τη φίλησα, βγήκε από το αυτοκίνητο και χαρούμενη που είχε βρει το σωστό δώρο για μένα, πήγε σπίτι.

αλέξης π.

 

Advertisements

~ από alexpan στο Σεπτεμβρίου 16, 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: