( λιακάδα – γ. αγγελάκας )

Μετά από καιρό βρέθηκα σε εκείνα τα μέρη που δε θα πρεπε. δεν ξέρω γιατί δε θα πρεπε. Δε θα πρεπε να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους? Μήπως μόνο αν νοιαζονται αυτοί περισσότερο ή πρώτα για σένα. Τελευταία με νοιάζω πέρα από κάθε άλλο. Με νοιάζω. Ήρθε, ίσως επιτέλους, η ώρα. Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω. Εκτός από ποίημα. Τι σημασία έχουν όσα έμαθα. Πως θα μάθω κι άλλα. Με νοιάζω γιατί βιάζομαι να μάθω κι άλλα. Όλα αυτά που δε θα προλάβω ποτέ. «Να είσαι γρήγορος, αλλά ποτέ μη βιάζεσαι», ένα από τα μαθήματα του πατέρα μου. (Iron and Wine – Flightless bird, American mouth) Βιάζομαι. Συνέχεια βιάζομαι. Παλιότερα ν αγαπήσω. Τώρα να γίνω καλύτερος επιστήμονας. Δεν μου φαίνεται τίποτα πιο σημαντικό από τίποτα άλλο. Ίσως όλα για μένα τα έκανα τελικά. Και οι έρωτες και οι αγάπες και τα τραγούδια και τα γαμήσια και τα πειράματα και τα διδακτορικά. Πάντα το μετέφραζα σε αξία για τους άλλους. Ακόμα και τώρα. Η επιστήμη, η γνώση είναι αξία για τους άλλους. Εκείνους που θα τη μάθουν από μένα. Μα μήπως λέω ψέματα? Μήπως θέλω να τη μάθω για μένα? Αν είναι έτσι, έλεγα ψέματα και τότε που σου έλεγα πως σ’ αγαπώ. Και σε σένα.Καλά, σε σένα σίγουρα έλεγα. (Rene Aubry- Salento)

Μου είναι πιο εύκολο πια να μιλάω με πολύ δύσκολες λέξεις, που ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων καταλαβαίνει και συνήθως αγγλικές, από το να μιλάω απλά. Για συναισθήματα. Πόσο απλό είναι να κάνεις τα δάκρυα λέξεις! Κι όμως. Έχω ξεχάσει. Σηκώνομαι από το κρεβάτι και διαβάζω μέιλ. Σηκώνομαι από τη ζωή και φεύγω. Αλλά δεν κλαίω. Μόνο από προσμονή κλαίω καμιά φορά. Και καμιά φορά έχω τόση δουλειά που δε σκέφτομαι το λόγο. Κλαίω. Τελειώνει αυτό και συνεχίζω. Και συνεχίζω.Πόσες φορές έχω συνεχίσει! Πόσες φορές σ άφησα πίσω και συνέχισα. Μερικές φορές ήσουν ίδια, μερικές διαφορετική. Σας άφησα πίσω και συνέχισα. Μπράβο μου. Σας έκανα τραγούδια, και την πιο σιχαμένη μου ανάμνηση το καλύτερό μου τραγούδι, και σας άφησα! Καλά να πάθετε! Έτσι λέω από εδώ και πέρα. Κάμποσο καιρό τώρα. Ειλικρινά, καλά να πάθετε. Κάποτε έλεγα ότι δε χωρίζω ποτέ κανένα άνθρωπο που μπήκε στη ζωήμου, έστω και λίγο (Broken Records – Lies).. Κάτσε γιατί δε μπορώ να γράψω.. αυτό το τραγούδι με λυγίζει ρε γαμώτο. Μέσα στα δάκρυα δε βλέπω καλά, κάνω πολλά λάθη. Αλλά γυρνάω πίσω, τα διορθώνω. Και συνεχίζω. Τώρα πιστεύω ότι έχω χωρίσει πλέον από όλους. Και συνεχίζω.

Με ρώτησε μια κοπέλα αν συνδέω τραγούδια με ανθρώπους. Το κάνω. Σε μερικά σαν αυτό όμως δεν κλαίω γι αυτό. Κλαίω γιατί δεν το έχω συνδέσει με κανένα. Είναι νότες. Είναι νότες πάνω στο χαρτί, καταλαβαίνεις? Κύματα που χτυπούν τα τύμπανά μου. νευρουποδοχείς που ερεθίζονται σε κάποιο μέρος του εγκεφάλου μου. Δεν έιναι αληθινό. Ή ανάποδα. Είναι το αληθινό. Όχι το ψεύτικο που όλοι αναζητούμε. Το ψεύτικο της σύνδεσης με έναν άνθρωπο. Αυτό που δεν έκανες ποτέ στα αλήθεια. Αυτό που έμαθες στη ζωή σου να το υποκρίνεσαι παρά να το παθαίνεις. (Lucky you – The National) Ταίριαξε απόλυτα με το κομάτι. Τυχερή. Όποιον άγγιξε η τύχη όμως, τον άφησε χαζό. Ή πονηρό. Ή υποκριτή ή απλά αρχίδι. Δεν έχει σημασία πια. Πειράζει. Αλλά όχι εμένα. Εσένα.

Βρέθηκα λοιπόν σε εκείνα τα μέρη που δεν ήθελα. Που απέφευγα ή που δεν πήγαινα τυχαία. Και μάλλον το δεύτερο. Δεν το έχω ψάξει και πολύ αλλά μάλλον το δεύτερο. Νοιάστηκα κάπως.. κάπως ένιωσα μια ανάγκη, μια μικρή έλλειψη. Δε μου έφτανε η μουσική μου, τα κομμάτια που βγάζουμε τώρα, το στούντιο, η έρευνα, τα μαθήματα, οι μηχανές, τα βιβλία (τι όμορφα τα βιβλία!). Δε μου έφταναν. Κάτι έλειπε και δε συμπληρωνόταν από όλα αυτά (unintended- Muse). Ή έτσι νόμιζα. ή έτσι νομίζω. Κι ένοιωσα τόσο φόβο! Φόβο! Ότι δεν μπορώ κάτι μόνος μου! Ότι έχω ανάγκη κάποιον! Φόβος! Δεν το είχα ποτέ μεταφράσει έτσι.Πάντα το έλεγα έρωτα μικρότερος, ορμόνες βιολογοτερος, αγάπες ωριμότερος ή πολύ πιο ανώριμος. Αλλά τώρα ένιωσα μόνο φόβο. Φόβο ότι κάτι με κρατάει! Κάτι κρατάει εμένα? Όχι! Όχι! Δε με κρατάει τίποτα εμένα. Πόσο σου θύμησα τον ευατό σου εδω, έ? Έχω να μάθω! Να ζήσω στις άκρες του κόσμου. Να δημιουργήσω. Γνώση και μουσική. Τίποτα δε θέλω να μπαίνει στο μυαλό μου. Είναι όμορφες οι στιγμές που μαζεύω με τέτοιες ομορφιές. Μα δεν τις θέλω εδώ. Δεν τις θέλω κολλημένες μέσα μου. Μα έτσι κι αλλιώς έτσι πια δεν είναι όμορφες. Το ξέρουν κι αυτές. Κι αν δεν το ξέρουν ας ρωτήσουν τις προηγούμενες. (Lhasa De Sela – Bells) Τι απίθανο τραγούδι! Τι απίθανα ερωτεύσιμη φωνή! Τα πιο όμορφα χείλη αυτή τη στιγμή, αυτά που ηχούν στα αυτιά μου. Να! Οι όμορφες στιγμές που ασχημαίνουν με μένα στο πλάνο. Να το αυτό που έλεγα. Γιατί να φιλήσεις αυτά τα χείλη? Δε θέλουν. Θέλουν να σου τραγουδούν όχι να τα φιλήσεις.

Αυτόματη γραφή κυριεύει το κείμενο. συνειρμοί επί συνειρμών. Όπως πάντα μου άρεσε! Μα σου το είπα δεν τα φοβάμαι τα τραγούδια! Δεν τα φοβάμαι τα παλιά! Ναι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν με μένα και κάποιον άλλο πλάι μου. Αλλά δεν πειράζει. Τώρα η ομορφιά της έγινε ανάμνηση, τώρα η γραμμή των χειλιών της δε θα αλλάξει ποτέ μα είναι όμορφη με μένα εκτός πλάνου. Τώρα η υψίσυχνη φωνή της (Only if you are certain – Slow club) είναι μια ζέστη στη σκέψη μου. Η μυρωδιά από τα τσιγάρα της απλά μια άσχημη μυρωδιά, όχι κάτι άξιο για στίχο. Τι πειράζει! Το τραγούδι είναι τραγούδι. Το τραγούδι σου και το τραγούδι μου και το τραγούδι μας. Είναι ακόμα τέλειο, μέσα στις ατέλειες του. Όπως καθετί. Όπως αυτά εδω σ αυτή τη μεριά του κόσμου, όπως και στην άλλη άκρη. Τίποτα δε γεμίζει κανένα. Τίποτα δεν φτάνει την τελειότητα. Και αυτό σε κάνει να συνεχίζεις, να ζεις, να ονειρέυεσαι. Να γυρνάς εκεί μερικές φορές και να φοβάσαι. Εκεί που θα έγραφα «ερωτεύεσαι» παλιότερα, τωρα γράφω «φοβάσαι». Να ερωτευτείς μάλλον. Αλλά κι αυτό είναι καλοδεχούμενο, ως καινούριο. Ως κάτι που δεν μου είχε ξανασυμβεί. Δε θα το σκεφτώ δέυτερη φορά. Είναι μια χαρά! (Don’t think twice it’s alright – Bob Dylan)

Αλέξης Π.

Advertisements

~ από alexpan στο Δεκέμβριος 14, 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: